Poszukiwania śladów dziadka. Archiwum PKP
3 miesiące temu
Jego biała, potężna bryła solidnie osadzona
w połowie wzgórza jako pierwsza przyciąga wzrok każdego, kto po wymagających
sprawnej ręki kierowcy serpentynach dotrze do San Giovanni Rotondo. Dom Ulgi w
Cierpieniu, bo o nim mowa, przyćmiewa gabarytami stojący nieopodal kościół pw.
Matki Bożej Łaskawej, w którym przez 52 lata Ojciec Pio sprawował posługę.
Ten
zresztą jest niewielkich rozmiarów.
Nie to co przylegająca doń bazylika,
również dedykowana Matce Bożej Łaskawej,
Wzniesiona została dlatego, że pielgrzymi
nawiedzający szczątki świętego stygmatyka z roku na rok przybywali do miasta
coraz liczniej.
Z tego też powodu przed dziesięcioma laty powstało sanktuarium
z prawdziwego zdarzenia.
To Nowy kościół pw. Ojca Pio zaprojektowany przez wybitnego włoskiego architekta
Renza Piano.
Czy spodobałaby się samemu, skromnemu za życia franciszkaninowi ta
przypominająca raczej halę sportową konstrukcja z „barokowym”, bo kapiącym od
złota wystrojem, gdzie samego ojca Pio umieszczono za szybką w dolnym kościele
niczym jakiś eksponat muzealny?
Zaoferował własny transport i kierowcę do szpitala, tak
więc już po pięciu minutach przekraczaliśmy próg Izby Przyjęć Domy Ulgi w
Cierpieniu. Wbrew moim obawom tłumów nie było, a lekarz przyjął nas natychmiast
– w międzyczasie chora została posadzona na wózeczek i tak już poruszała się po
całej, gigantycznej placówce. Co zwróciło moją uwagę to bardzo skromny wystrój
wnętrz: meble nawet z lat 80., czyste, aczkolwiek w burych kolorach utrzymane
ściany i… mnóstwo zdjęć ojca Pio, z czego większość niepublikowanych w znanych
mi źródłach. Święty towarzyszył nam praktycznie na każdym kroku – w kilometrach
korytarzy i salkach wyposażonych w najnowocześniejszy sprzęt medyczny. Nasz
lekarz okazał się specjalistą z powołaniem – po obejrzeniu pacjentki zaraz
wysłał ją na dopplera, aby wyeliminować opcje zatoru. Po kolejnym kwadransie
badanie na szczęście dało wynik negatywny. Lekarz przepisał zatem antybiotyk i
maść mającą w dwa dni zlikwidować opuchliznę (zeszła już po dobie stosowania!).
W sumie po pół godzinie moja podopieczna leżała już w hotelowym łóżku, a ja nie
mogłam wyjść z podziwu, że udzielona nam pomoc odbyła się w tak ekspresowym
tempie, bez żądania jakiegokolwiek ubezpieczenia czy opłaty, za to z dużą dozą
profesjonalizmu. Zarówno bowiem lekarz obsługujący dopplera jak i ten
pierwszego kontaktu wielokrotnie upewniali się, czy jestem w stanie zrozumieć terminologie
medyczną i przetłumaczyć pacjentce zalecenia specjalisty. Ujął mnie też
właściciel hotelu Corona, gdy następnego dnia rano znów zaoferował mi samochód,
abym mogła jak najszybciej kupić leki w aptece. Liczne fotografie Ojca Pio nie
zdobiły lobby jego trzygwiazdkowego hotelu tylko dla „przyciągnięcia gawiedzi”.
Wiara czyni cuda. Nie tylko te spektakularne. Na co dzień wydobywa z ludzi to,
co w nich najlepszego – pod warunkiem, że tego chcą.
Szczerze wątpię. Jego dziełem był bowiem Dom
Ulgi w Cierpieniu, szpital mogący dziś pomieścić ponad 1000 pacjentów i uchodzący
za jedną z najbardziej prestiżowych placówek medycznych w Italii. Miałam okazję
się przekonać, że jej nazwa nie jest tylko pustym słowem. Tak się akurat
złożyło, że jednej z moich pielgrzymowiczek właśnie w San Giovanni Rotondo
czyli w dzień po szczególnie męczących dla mojej grupy uroczystościach
kanonizacyjnych w Rzymie (cała noc na nogach, bez snu i wiele godzin podróży w
autokarze z minimalnymi przerwami) bardzo spuchła stopa. Oglądając ją miałam
wrażenie, że za chwile eksplodują znajdujące się tuż pod skórą naczynka
krwionośne. W dotyku była twarda, gorąca, pulsująca i bolesna, a sama chora
skarżyła się na wysoką gorączkę. Nie było na co czekać – pomoc potrzebna była
natychmiast. Na szczęście w sukurs ruszył nam właściciel hotelu Corona, w
którym nocowaliśmy.
