SZCZEPIENIA DLA PODRÓŻUJĄCYCH
Podróżowanie po krajach o odmiennych warunkach geograficznych, kulturowych, społeczno-gospodarczych oraz zróżnicowanych standardach higieniczno-sanitarnych może wiązać się z potencjalnym zagrożeniem dla zdrowia. Turysta wybierający się w egzotyczne rejony świata narażony jest na choroby tropikalne oraz powszechnie występujące drobnoustroje, związane z niskim poziomem warunków sanitarnych. Zagrożeniom można skutecznie zapobiegać poprzez odpowiednie przygotowanie do podróży.

Na 6 - 8 tygodni przed planowanym wyjazdem należy zgłosić się do poradni medycyny podróży, gdzie specjalista: - zaleci obowiązkowe i zalecane szczepienia, dostosowane do celu i charakteru podróży, wieku pacjenta oraz jego indywidualnych wskazań zdrowotnych;
- ustali wskazania do profilaktyki malarii, jeśli turysta udaje się w rejon zagrożony tą chorobą;
- poda wytyczne dotyczące bezpiecznego zachowania w tropiku;
- poinforuje jak wyposażyć apteczkę podróżną. Szczepienia ochronne to jeden z najlepszych sposobów zapobiegania chorobom zakaźnym. To bezpieczna i skuteczna forma profilaktyki.

Szczepienia obowiązkowe dla podróżników

Szczepienie przeciwko:
* żółtej gorączce (żółtej febrze) – wymagane przy wyjeździe do Afryki i Ameryki Południowej
* meningokokom – obowiązkowe dla udających się do Arabii Saudyjskiej

Szczepienia zalecane dla podróżników w obszarach wysokiego ryzyka
Szczepienia przeciwko:
Wirusowemu zapaleniu wątroby typu A – zasięg ogólnoświatowy, szczególnie w krajach rozwijających się, o niskim poziomie higieny.
Błonicy – zasięg ogólnoświatowy, zakażenia częstsze w tropikach i krajach rozwijających się.
Tężcowi – jw.
Poliomyelitis – kraje Afryki i Azji.
Żółtej gorączce (żółtej febrze) – Saharyjskie kraje Afryki, tropikalne obszary Ameryki Środkowej i Południowej
Durowi brzusznemu – zasięg ogólnoświatowy, szczególnie w rejonach o niskim poziomie higieny w Azji Południowej, Afryce oraz pozostałych krajach rozwijających się.
Wściekliźnie (profilaktyka przedekspozycyjna) – zasięg ogólnoświatowy, szczególniew krajach rozwijających się Afryki, Azji oraz Ameryki Środkowej i Południowej.


Choć dzieci z reguły bardzo dobrze znoszą podróż samolotem bywa, że nie są zadowolone z nowej, nieznanej sytuacji. Zdarza się, że ze złości kopi a w tył oparcia fotela, płaczą lub w inny sposób okazują wyraźne niezadowolenie. Maluch na pokładzie samolotu może być sporym problemem nie tylko dla rodzica, opiekuna, czy obsługi lotu, ale także dla samych pasażerów.
Dobre przygotowanie malucha do podróży wcale nie jest aż tak bardzo problematyczne, jak mogło by się wydawać na pierwszy rzut oka – przyznają eksperci. Jeszcze przed planowaną datą wylotu malucha warto zabrać go na wycieczkę środkami komunikacji publicznej. Może być to pociąg, tramwaj lub autobus. Dzięki temu dziecko oswoi się z nową sytuacją i nie będzie czuć się zaniepokojone podczas podniebnej podróży. Dobrym sposobem na opanowanie niepokoju dziecka jest też przedstawienie śmiesznej historii czy wspólne obejrzenie lub przeczytanie bajki o podróżowaniu samolotem.  – Innym dobrym sposobem jest opowiedzenie dziecku krok po kroku, co będzie je czekać przed odlotem i w czasie przebywania w samolocie, ile będzie trwała podróż itp. Jeśli dziecko choć trochę będzie wiedziało, czego ma się spodziewać, powinno lepiej poradzić sobie z tą nową dla niego sytuacją. Warto również dodać, że ogromne znaczenie w tej sytuacji ma zachowanie samego opiekuna dziecka – malec wyczuwa nastrój swoich towarzyszy. Mówiąc do dziecka ciepłym, spokojnym głosem, możemy sami pokazać mu, że wszystko jest w porządku i wyeliminować jego niepokój.
Zabawy z dzieckiem są oczywiście zależne od jego wieku. Dla najmłodszych warto zabrać kartki i kredki, puzzle lub książeczki do kolorowania.  Jednym ze sposobów na zajęcie uwagi dziecka podczas lotu jest czytanie ulubionych bajek, podsuwanie mu kolorowanek czy też zabawy i różnego rodzaju gry, które nie wymagają szczególnych przyrządów. Dla dzieci starszych z kolei, można przygotować odtwarzacz z ulubioną muzyką czy bajką do słuchania.
Na pokład samolotu można zabrać dziecko, które skończyło dwa tygodnie. – Mimo wszystko, dobrze jest wcześniej skonsultować podróż z lekarzem, który udzieli rodzicowi stosownych wskazówek. Maluchy, które nie skończyły 2 lat podróż spędzają na kolanach swoich opiekunów, natomiast starsze dostają indywidualne miejsce. Zdarza się, że tanie linie lotnicze pobierają opłatę za przewóz niemowląt do drugiego roku życia, mimo że podróż spędzają na kolanach swoich opiekunów. Przykładowo, w liniach Ryanair opłata ta wynosi 142 zł. Zwykle jednak linie pobierają 10 proc. wartości biletu osoby dorosłej (plus podatki), lub nie pobierają jej wcale. Bilet dzieci powyżej 2 roku życia kosztuje tyle samo co dla dorosłego, zdarza się jednak, że przewoźnik oferuje zniżki obowiązujące nawet do 12 roku życia dziecka.
Jeszcze w latach 60’, czy 70’ linie lotnicze oferowały rodzinom z dziećmi różnego rodzaju udogodnienia i dodatkowe uprzejmości. I choć nadal rodzic, czy opiekun może liczyć na spore wsparcie obsługi rejsu, opiekunowie najmłodszych pasażerów nie są zbytnio faworyzowani. Przykładowo w tanich liniach lotniczych zwykle trzeba liczyć się z tym, że za usługę pierwszeństwa wejścia na pokład trzeba dodatkowo zapłacić, lub w innym przypadku liczyć na uprzejmość pasażerów.
Źle zachowujące się dzieci to jedna z częstszych skarg pasażerów korzystających z linii lotniczych na całym świecie. Niektórzy przewoźnicy podęli już, co do tego pewne kroki. Na przykład bardziej prestiżowe linie lotnicze, przykładowo Malaysia Airlines zakazały podróżowania z dziećmi w klasach biznesowych oraz na górnych pokładach swoich samolotów. Inny długodystansowy przewoźnik z siedzibą w Malezji, ogłosił plany wprowadzenia ograniczeń dla dzieci i konieczność wypełnienia odpowiednich dokumentów w przypadku podróży z nieletnim. W wielu wypadkach to miejsca z dala od najmłodszych podróżników są wybierane najczęściej.
Źródło: Tripsta.pl



 Jak pokazują dane Krajowego Rejestru Długów, liczba biur podróży i agencji turystycznych zalegających z płatnościami wcale się nie zmniejsza, co dla planujących wyjazd nie jest optymistyczną informacją. Oto kroki, jakie powinniśmy podjąć planując urlop z biurem podróży

1. Sprawdzić biuro turystyczne w specjalnym rejestrze prowadzonym przez Ministerstwo Gospodarki. Na stronie www.turystyka.gov.pl znajdziemy Centralną Ewidencję Organizatorów Turystyki i Pośredników Turystycznych. Wpis firmy w ewidencji jest potwierdzeniem jej legalnej działalności.

2. Skontrolować ważności polisy ubezpieczeniowej firmy. Taka polisa wydawana jest na 12 miesięcy - co nie oznacza roku kalendarzowego. Dokładny termin upływu gwarancji ubezpieczeniowej znajdziemy na stronie www.turystyka.gov.pl. Najważniejszą informacją jest tu jednak suma gwarancyjna w gwarancji ubezpieczeniowej- musi być dopasowana do obrotów firmy, aby w razie upadłości kwota wystarczyła na pokrycie wszystkich kosztów związanych chociażby z powrotem turystów do Polski. Warto również sprawdzić, czy biuro opłaciło składkę za ubezpieczenie turystów, inaczej ubezpieczenie jest nieważne. To właśnie takie zaległości najczęściej notowane są w KRD. 

3.Zapoznać się z notowaniami biura na rynku – ratingi ekspertów branży turystycznej publikowane na stronach www.rp.pl/turystyka

4. Istotna jest też renoma firmy (na ile jest ona znana) i opinie o niej: ekspertów branży na portalach branżowych, ale i znajomych, uczestników turystycznych forów internetowych

Warto sprawdzić informacje na stronach konkretnych hoteli, polecanych przez operatora: jak wyglądają pokoje, a jak standard łazienek czy hotelowa obsługa. Należy też przejrzeć fora i strony na temat konkretnych krajów czy regionów, aby poznać warunki tam panujące i nie być zaskoczonym jakością wyżywienia. Powtarzająca się ilość negatywnych wpisów o biurze podróży powinna już zwrócić naszą uwagę.

 5. Zorientować się, czy touroperator, którego chcemy wybrać, posiada aktualny Certyfikat Rzetelnej Firmy. Taki certyfikat daje gwarancję wiarygodności firmy, potwierdza brak jej zadłużenia oraz opłacenie podatków i działanie według kodeksu etyki biznesowej. Aktualność Certyfikatu zawsze można sprawdzić klikając w baner na stronie biura podróży. Aktualny certyfikat oznacza, że Rzetelna Firma na bieżąco weryfikuje wszystkie informacje pojawiające się na temat przedsiębiorcy w prasie i w sieci. Każda negatywna opinia najpierw jest wyjaśniana bezpośrednio u przedsiębiorcy, a w momencie potwierdzenia tej informacji, firma traci możliwość posługiwania się certyfikatem, staje się on nieaktywny.

 6. Jeśli cena wycieczki jest bardzo atrakcyjna – czyli podejrzanie niska, zwróćmy uwagę, co dokładnie obejmuje i w jakim zakresie: czy jest w niej zawarty przejazd, opłaty lotniskowe, nocleg, wyżywienie. Coraz częściej klientom proponowane są oferty bez wliczonych cen wyżywienia czy opłat dodatkowych związanych z przelotem i bagażem – biura pozostawiają klientom wybór w tych kwestiach. Należy zatem wcześniej upewnić się, czy nie będziemy zmuszeni ponieść dodatkowych kosztów.

 7. Kiedy już wybierzemy biuro podróży i konkretną wycieczkę, zatrzymajmy się na chwilę przy umowie. Przeczytajmy ją dokładnie, bo jest ona podstawą do ewentualnych roszczeń w przypadku wyjazdu niespełniającego oczekiwań. Każda umowa oprócz nazwy organizatora powinna zawierać cenę (z wyszczególnieniem, co się w nią wlicza), termin, miejsce pobytu lub trasę zwiedzania, rodzaj transportu, ubezpieczenia oraz procedurę reklamacji. Sprawdźmy również, kto jest wyznaczoną osobą kontaktową na miejscu, z którą będziemy mogli wyjaśniać wszelkie możliwości.

 8. Organizator wyjazdu turystycznego ma obowiązek ubezpieczenia uczestników od następstw nieszczęśliwych wypadków (NW) oraz kosztów leczenia (KL) – taki zapis powinien widnieć w umowie. Jednak jest to ubezpieczenie podstawowe dlatego warto wykupić sobie dodatkowe ubezpieczenie dopasowane do swoich potrzeb. Warto też zastanowić się nad dodatkowym ubezpieczeniem na wypadek rezygnacji z wyjazdu – bardzo często z przyczyn niezależnych od nas nie możemy skorzystać z opłaconej wycieczki. Takie ubezpieczenie zagwarantuje nam zwrot kosztów. Źródło: Rzetelna firma, www.rp.pl/turystyka


Zasadniczą sprawą jest wybór firmy. Tym razem warto postawić na najlepszych i sprawdzonych (Avis, Hertz, Budget, Europcar, Sixt, Thrifty), zwłaszcza, że kryzys wymusił konkurencyjne ceny, promocje, bonusy i rabaty, i porównać ich propozycje, zwracając uwagę na:
-czas wynajmu i możliwość jego przedłużenia,
-koszty wynajmu wraz z dodatkowymi opłatami, np. ubezpieczeniem (powinny zostać określone przed podpisaniem umowy i nie ulec potem zmianie),
-czy oferta zawiera limit kilometrów czy też nie – tzw. unlimited milage (zdecydowanie lepsza jest ta druga ewentualność, bo przy pierwszej trzeba płacić dodatkowo za każdy kolejny kilometr więcej ponad ustalony limit),
-kwestie naprawy oraz możliwość bezpłatnego otrzymania samochodu zastępczego w przypadku, gdy nasz okaże się niesprawny czy ulegnie wypadkowi,
-sposób zawarcia umowy: telefonicznie, przez Internet,
-miejsce i czas odbioru samochodu oraz jego zdania,
-kary umowne za niedotrzymanie warunków umowy: np. dostarczenie innego rocznika czy modelu niż zostało to ustalone,
-jakie dokumenty wozu obowiązują w danym kraju,
-wspomniane już promocje i zniżki,
-ubezpieczenie wozu,
-dodatkowe zapisy umowy, zwłaszcza te spisane drobnym drukiem!
Jeśli z jakiś względów zdecydujemy się na mniej znanego pośrednika, trzeba koniecznie ustalić jego dane kontaktowe, numer rejestru zezwolenia na działalność oraz zapoznać się z opinią na jego temat, np. na forach w Internecie.
W przypadku, gdy rezerwujemy umowę on-line, trzeba wydrukować sobie jej kopię oraz całą korespondencję z firmą. Gdy rezerwujemy wóz telefonicznie, koniecznie trzeba domagać się umowy na piśmie – stwierdzenie, że umowa ustna też ma moc prawną, a wszystkie rozmowy firma nagrywa nie powinny być dla nas argumentem przekonującym.

Zobacz oferty na: www.carrentals.com, www.mytravelguide.com, www.avis.com/, www.hertz.com/, www.sixt.com/, www.thrifty.com/






Powstało z inicjatywy Małgorzaty Tokarskiej, która mimo niepełnosprawności jeździła po świecie i właśnie za granicą zetknęła się z agencjami obsługującymi osoby takie jak ona. Biuro specjalizuje się w wycieczkach po Warszawie i Mazowszu, ale ma już w dorobku wyprawę do Rzymu. W ofercie są też wczasy na Węgrzech, pobyty zdrowotne w Polanicy i Szczyrku i propozycja wyjazdu na Teneryfę w bardzo atrakcyjnych cenach. Zarówno transport, jak i kwatery dostosowane są do potrzeb niepełnosprawnych. Z oferty mogą korzystać osoby o różnym stopniu niepełnosprawności i w różnym wieku: niewidome i niedowidzące, głuchonieme i niedosłyszące, poruszające się o kulach, samotne lub z rodziną czy w grupach. Do grup mogą również dołączyć emeryci i ludzie w pełni zdrowi (zob. www.accessibletour.pl).


Portfel to najmniej bezpieczne i rozsądne miejsce do przechowywania pieniędzy, zwłaszcza w podróży. Wiele osób zaopatruje się zatem w noszone pod ubraniem woreczki lub utyka pieniądze w wewnętrznych kieszeniach. Dobrym patentem, zwłaszcza na ukrycie całej kwoty, jest zaopatrzenie się w skórzany, mocny pasek z suwakiem po jego wewnętrznej stronie – można je kupić w dobrych sklepach z galanterią skórzaną albo, co wyjdzie znacznie taniej, zamówić po prostu u rymarza – będzie służył całe życie. Zamek błyskawiczny powinien zostać zamontowany na całej długości paska, tak by tworzył jedną, długą, kiszkowatą kieszeń mogącą pomieścić wiele banknotów złożonych na trzy. Pasek powinien być dopasowany rozmiarami do szlufek spodni, które będziemy nosić podczas całej podróży. Rozwiązanie jest o tyle wygodne, że otwierając zamek, można stopniowo wyjmować pieniądze, zachowując resztę w „skrytce”, którą stale mamy pod kontrolą.