Świetnym pomysłem był powrót TTwarsaw na tzw. "stare śmiecie", czyli po dziewięciu latach znów jest w Pałacu Kultury i Nauki. I jakkolwiek nam by się ten budynek nie kojarzył, to cudzoziemcy się nim gremialnie zachwycają, punktując walory gmachu: w samym centrum, "rzut beretem" od głownego dworca kolejowego, tuż koło metra i kwadrans (no może 20 minut)od lotniska Chopina. A poza tym, albo przede wszystkim: "marmury" i "kandelabry". I coś w tym jest, bo stoiska w tym roku w tym entoureage'u zdecydowanie się korzystniej prezentowały niż na Marsa. Zresztą zdecydowanie widać renesans targów - dobra ekipa dodała imprezie skrzydeł. A o tym, jak wyglądała gala otwarcia i jak minister sportu i turystyki oglądał Polskę przez wirtualne okulary przeczytacie w moim artykule w Turystyce rp.pl pod linkiem:

http://www.rp.pl/artykul/1346325-TT-Warsaw-to-juz-marka.html

Byłam, byłam na pierwszym dniu i się przeziębiłam. Hale ogromne, rozmiarami imponujące, ale łączniki nie poprowadzone od wejścia do wejścia i zostałam "zawiana". Generalnie impreza na pierwszy rzut oka dobrze zrobiona, bo dziennikarze zostali "dopieszczeni" - dowieziono nas spod PKiN pod samo wejście, identyfikatory rozdano jeszcze w autokarze i doprowadzono, niemal za rączkę na salę konferencyjną, na spotkanie organizatorów z mediami. Co prawda mapek stoisk już nie rozdano, ale zapewniono, że wystarczy uruchomić aplikację targową i w ten sposób pozyskać plan. Tyle, że Wifi nie działało. Słabo, bo na takim wydarzeniu musi. Chaos też panował w ustawieniu stoisk, były ZA DUŻE, bo wystawcy otrzymali przestrzeń na wyjątkowo dogodnych warunkach (400 zł wpisowego, a potem można się było "dogadać"), więc brali, co się dało. W rezultacie większość świeciła pustkami. Niektóre dosłownie, bo nawet hostess nie było, tylko ewentualnie katalogi. Jak już mapkę zdobyłam, to okazało się, że niekoniecznie odpowiada rzeczywistości i się gubiłam. Hostessy targowe w wersji rodaczek - antypatyczne, natomiast Ukrainki urocze. Apel do organizatorów zatem - nie zatrudniajcie polskich słoików!
Bez wątpienia dobrym pomysłem była współpraca z National Geographic, który bardzo ciekawie zorganizował wszystkie spotkania - w wielu salach. I to z pewnością było głównym magnesem przyciągającym tłumy młodzieży szkolnej. Blisko czterdziestu zaproszonych podróżników, w tym gros prawdziwych - mówię to o Aleksandrze Dobie czy Wojciechu Cejrowskim.
Moimi faworytami są też ludzie z Fly4free, portalu, który bardzo polecam przed wszelakimi podróżami - ich prelekcje były arcyciekawe, bo oni autentycznie cały czas podróżują, wiec wiedzą o czym mówią i co polecają. Wybór kraju partnerskiego - Meksyku był strzałem w dziesiątkę, co widać chociażby na tym zdjęciu:



Zaplecze gastro - w wydaniu azjatyckim należy pochwalić, natomiast restauracja, gdzie dostaliśmy talony darmowe wyjątkowo paskudna, bo bez smaku :( I jeszcze trzeba było do niej kilometrami zasuwać, pytając o drogę, bo wyjścia z hal od wewnętrznej strony nieoznaczone. W sumie mnie dziwi, bo było dużo niedociągnięć organizacyjnych - na przykład brak oznaczenia wyjazdu z parkingu, a po ciemku to nie jest takie oczywiste i łatwe, ale i kłopoty na etapie montażu stoisk, bo nie zawsze zamówienie odpowiadało rzeczywistości, nagłośnienia (za duże), ale to ostatnie łączy wszystkie masówki. Bez wątpienia jest to wydarzenie "rozwojowe" i podobało mi się, że przepraszano za niedociągnięcia. To się chwali. I podobało mi się, że na początku został zagrany polski hymn, bo to impreza międzynarodowa, ale skoro krajem partnerskim był Meksyk, może przydałby się i hymn tego kraju?
Moja recenzja pod poniższym linkiem :)


http://turystyka.rp.pl/artykul/706099,1342199-Targi-w-Nadarzynie--Turystyka--kampery-i-jachty.html

W tym roku wyjątkowo zaledwie miesiąc przed Bożym Narodzeniem czyli 26-28 listopada, odbędzie się kolejna, 23. już edycja Międzynarodowych Targów Turystycznym. Krajem partnerskim została Palestyna. Lista wystawców wydaje się być pokaźna. Wśród polskich podmiotów ostatnie miejsce na niej zajmuje Żywe Muzeum Piernika, które nie tak dawno zwiedzałam i opisywałam w Rzeczpospolitej. Naturalnie nie może zabraknąć stoisk Słowacji, włoskiego ENIT-u i Egiptu. Zaprezentują się też osobno regiony, obszary geograficzne i miasta: włoskie Friuli-Wenecja Julijska i Jezioro Garda-Lombardia, kilka regionów Czarnogóry, litewskie Druskienniki. Nie zabraknie reprezentantów egzotycznych kierunków: Indii, Filipin, Sri Lanki, Meksyku. Sporo będzie biur podróży i hoteli http://www.ttwarsaw.pl/pl/dla-zwiedzajcych/lista-wystawcow-2015.html Wśród spotkań z podróżnikami i blogerami nie można pominąć tego z Aleksandrem Dobą, Podróżnikiem Roku 2015 amerykańskiej edycji National Geographic. Dokładny program targów i inne, przydatne informacje na temat tego wydarzenia znajdują się na stronie: http://www.ttwarsaw.pl/

Trzeba pogratulować berlińczykom co najmniej jednego. Myślę o świetnej, zróżnicowanej komunikacji, a zwłaszcza dojeździe na tereny targowe. Nie tak jak w Warszawie, gdzie co prawda na ul. Marsa docierają kolejka i autobusy, ale podróż z centrum miasta nadal zajmuje zbyt wiele czasu. Nad Szprewą natomiast już z lotniska mamy bezpośredni autobus, podobnie z centrum miasta, o sporej liczbie kolejek naziemnych i metro nie wspominając!

W czasie ITB autobusem z i do centrum Berlina jeździło się gratis. Fakt, że powroty w godzinach szczytu też trwały długo, a i warunki jazdy komfortowe odbiegały od komfortowych, a zbliżały się do tych, w jakich spoczywają sardynki w puszce. Z drugiej jednak strony kierowca okazał się przemiły i wieczorem pierwszego dnia, gdy miasto zalały potoki deszczu, zdublował przystanki wysadzając podróżnych tak, aby mieli najbliżej do hoteli i po prostu nie zmokli. Czy wyobrażają sobie Miłe Panie i Panowie bardzo mili też podobną sytuację w Warszawie? W naszej stolicy ćwiczymy raczej co dnia zdolności sprinterskie w biegach do autobusów i tramwajów, których kierowcy tak obsesyjnie trzymają się rozkładu, że są w stanie przyciąć w drzwiach staruszkę, albo zamknąć je tuż przed nosem byle tylko zrealizować plan. Ziszczony sen idioty? Co do samych targów w Berlinie - teren ich jest ogromny. Aby obejść betonowe hale połączone przejściami w pierścień trzeba by chyba pół, a nawet całego dnia. Sprawę zatem ułatwia wewnętrzny busik, kursujący po dziedzińcu zgodnie ze wskazówkami zegara. zatrzymuje się na przystankach pod kolejnymi halami, ułatwiając życie wystawcom i zwiedzającym.
Tegoroczne ITB silne było ofertą nowoczesnych technologii dla branży turystycznej.
Nie zliczę propozycji rozmaitych platform rezerwacyjnych- niektóre rozwiązania rzeczywiście budziły zachwyt.
Okazję do pokazania się wykorzystały światowe linie lotnicze - zwłaszcza Lufthansa, urządzając dzień po dniu dnie konferencje prasowe. Pomysł godny naśladowania, zwłaszcza, że oferta lotów do Dubaju za mniej niż 100 euro przyciągnie tłumy, o czym napisałam już na blogu: http://italiannawdrodze.blogspot.com/2015/03/news-lufthansa-startuje-do-dubaju-za.html Może podreperuje to finanse linii i zainwestują bardziej w obsługę naziemną oraz serwis techniczny (opóźnień i usterek technicznych w samolotach "Lufy" jest ostatnio zbyt dużo): http://italiannawdrodze.blogspot.com/2015/03/jak-utkneam-na-lotnisku-w-monachium-i.html

Najbardziej oblegana była cześć azjatycka, nie tylko ze względu na smakowite fast-foody, do których kłębiły się tłumy. Ja skosztowałam "nudli" warzywnych i moja dieta na tym nie ucierpiała!

Eleganckie standy, po których widać było znaczne nakłady finansowe i obsługa tak sympatyczna, że europejska nie może się z nią równać to targowa wizytówka tej części świata.


Oprócz oferty na gości czekało wiele atrakcji, w tym moje ulubione bo rzeczywiście skuteczne tajskie masaże, możliwość przywdziania kimona, przetestowania kosmetyków.
Arabowie, zwłaszcza Bliski Wschód rywalizowali na wielkość stoisk przywodzących na myśl zabytkowe czy charakterystyczne dla ich kultury budowle.

Na przykład oferta Maroka wyeksponowana została w imitacji kazby, czyli fortecy, jakich nie brakuje w północnej części kraju.


Można tu było skosztować arabską herbatę, serwowaną w małych szklaneczkach.
 Oman wybrał śnieżnobiałe wieże.

Sąsiedni Jemen nawiązał do architektury starówki w swojej stolicy, Sanie.

Egipt przyciągał z daleka widocznymi piramidami i repliką w skali 1 x 1 drewnianej łodzi faraonów (prawdopodobnie tej należącej do Cheopsa, którą w zeszłym roku wydobyto spod Wielkiej Piramidy w Gizie).
Abu-Simbel z karton-gipsu też nie raził kiczowatością - w końcu Egipcjanie wiedzą, co chcą sprzedać - tzw. "classic tours", ostatnio kulejące ze względu na terrorystyczne ataki, ale i wyższą cenę w stosunku do pobytów w kurortach.

Jordania kusiła spa i luksusową ofertą hotelową, o czym więcej w mojej sążnistej korespondencji z Berlina w Rzeczpospolitej: http://www.rp.pl/artykul/706099,1185352-ITB---nowosci-nad-morzem-Srodziemnym-i-Czerwonym.html
Dobrze wypadła Europa. Jak co roku, z peronu 9 i 3/4 odjechał pociąg do Howartu, przypominając, że czarodziej Harry Potter nadal z powodzeniem może być jedną z "twarzy" Wielkiej Brytanii.

Kraje Beneluksu z dumą pokazywały swoje przebogate zbiory muzealne.
Niemcy promowały kulturę regionów.

Grecja mimo kryzysu gospodarczego udowodniła, że nie dotyczy on turystyki, o czym też napisałam w Rzeczpospolitej: www.rp.pl/artykul/706827,1184165-Grecja-nie-martwi-sie-o-turystow.html
 Dawne demoludy (zwłaszcza Słowacja i Węgry, ale też "Bałtyki") imponowały pomysłowością i estetyką wykonania stoisk, o mnogości samej oferty nie wspominając. Na tym tle Polska wypadła po prostu marnie, o czym świadczył znikomy ruch w naszej hali. Gości witały lolitki w strojach tenisistek? czy piłkarek?, a może czirliderek? Tylko dlaczego spod białych szorcików wyzierały wulgarne, czarne kabaretki? Kto wpadł na taki prymitywny pomysł?

Dziewczyny wybrano ładne i to był jeden z nielicznych plusów, ale koncepcja, że tuż przy wejściu panny odbijają piłeczki tenisowe o ściany jest dla mnie kompletnie niezrozumiała. Czy w ten sposób promujemy się jako destynacja tenisowa? Poza tym fruwające w powietrzu piłki nie zachęcały do wchodzenia, a wręcz przeciwnie, bo kto chce dostać piłką w głowę? Jedyne zdjęcie, jakie zapamiętałam z naszej ekspozycji to sporych rozmiarów fotografia jednej z naszych drużyn piłkarskich. Znowu nie rozumiem powodu jej umieszczenia, przecież EURO należy już do przeszłości? Kolejne stoiska, poza jednym z makietą kolejki, zlały mi się w jedno.

Nawet zniknęła mi ulubiona, zazwyczaj świetnie się eksponująca Małopolska - zabrakło mi charakterystycznego, białego kampera z czerwonymi koralami z sukcesem objeżdżającego nasz kontynent. Polska po prostu na targach ITB nie zaistniała.

To jedna z największych imprez targowych dla branży turystycznej na świecie. I każdy, kto się nią zajmuje powinien jutro nad Szprewę dotrzeć. Ja lecę zaufaną Lufthansą - wiem, że gdy wsiadam do tej maszyny, to z niej i wysiądę, choć czasem nie o czasie :) W tegorocznej edycji targów ITB Berlin 2015 ma wziąć udział ponad 10 tys. wystawców ze 190 krajów i regionów. Krajem partnerskim jest tym razem Mongolia, reklamująca się hasłem "koczownicza w natury". Wyznam, że bardzo jestem ciekawa co zaoferuje ten środkowoazjatycki kraj bez dostępu do morza. Obiecuje bowiem sporo: dziewicze krajobrazy, wakacje z przygodą, dużo propozycji dla osób aktywnych i usportowionych. Ofensywę szykują kraje azjatyckie i arabskie - ponoć ich zapotrzebowanie na przestrzeń wystawową było tak ogromne, że organizatorzy nie mogli mu sprostać. A 160 tys. mkw powierzchni targowej to wydaje się, że mało nie jest! W natarciu są też Argentyna i Brazylia, przeżywające prawdziwy, turystyczny najazd w sensie pozytywnym, rzecz jasna. Kompletnie inną wizję pawilonu ma tym razem nasz kraj. Jaką? Zapraszam do przeczytania mojej przedtargowej relacji w Rzeczpospolitej: http://www.rp.pl/artykul/706099,1183277-Jutro-stratuja-targi-ITB-w-Berlinie.html?p=1 A jutro będę już relacjonować z samych targów, na które, mam nadzieję dotrzeć, o czym też w swoim czasie!

Komunikacja w tym roku na Marsa śmiga, jakby w stolicy zainstalowano pendolino bez szyn. W godzinę dojeżdżam z Żoliborka na tereny targowe, co stanowi swoisty rekord. Tymczasem dziś, pierwszego z dwóch dni otwartych TTWarsaw tłumów zwiedzających bynajmniej nie było. Szkoda, bo na przybyszów czeka moc wrażeń. Można na przykład ubrać się i pozować do zdjęcia w oryginalnym, japońskim kimono.
Dać sobie zawinąć na głowie turban...

czy, jak kto woli, ozdobić szyję sznurem czerwonych niczym maki korali z Małopolski - na stoisku tego regionu rozdawane są wszystkim elegantkom! Warto wiedzieć, że Małopolska Organizacja Turystyczna obrała sobie właśnie te korale jako logo i ozdobiła nim biały niczym śnieg kamper, którym podróżuje po Polsce i Europie w ten sposób się promując!

Posłuchać muzyki rozmaitej - szkoda tylko, że akustyka w hali podła :( A bardziej "poważną", moją relację z targów można już przeczytać na stronie Rzeczpospolitej http://www.rp.pl/artykul/706827,1161086-TT-Warsaw---dla-kazdego-cos-innego.html
Pomarzyć o wakacjach na Krecie
Polecam też podsumowujący tekst o targach - mój i red. Filipa Frydrykiewicza. Tylko najpierw należy sobie przygotować duuuży kubek herbaty, bo to sążniste opus: http://www.rp.pl/artykul/706827,1161440-Branza-o-TT-Warsaw--nadspodziewanie-udane-targi.html

W najbliższą środę 5 marca br. rozpoczynają się nad Szprewą targi ITB, reklamujące się same jako "the worlds' leading travel trade show". Nie bez przesady, gdyż impreza rzeczywiście należy do wiodących na świecie. I choć budynki, w których się odbywa, są architektonicznym spadkiem minionej epoki - to w betonowych halach-bunkrach połączonych kilometrami przejść i korytarzy przestrzeni jest ogrom. Wypełniona jest ona rokrocznie po brzegi. Nie trzeba jej uzupełniać na przykład innymi targami, jak to ma miejsce w naszej stolicy - a przecież na Marsa jest tylko jedna hala! Ale toutes proportions gardées. Berlin to po prostu Berlin. ITB są świetnie zorganizowane - newslettery wpadają do skrzynek zainteresowanych przez okrągły rok. Im bliżej data rozpoczęcia kolejnej edycji, tym więcej tematów dotyczy samej imprezy. Poza tym zaś mnóstwo analiz, statystyk, raportów i newsów ogarniających turystykę na całym globie. Akredytacje dla dziennikarzy i rezerwacje stoisk też załatwia się sprawnie – za pomocą formularzy elektronicznych. Same tereny targowe są naturalnie znakomicie skomunikowane z miastem, lotniskiem i głównym dworcem kolejowym. Nie czeka się więc na jeden czy dwa autobusy, które uwięzły w korku (vide Warszawa), bo nad Szprewą ich nie ma. Poza tym oprócz autobusów (licznych) jest też metro i kolejka. Bagaż i płaszcze można zostawić bezpłatnie w szatni - mimo tysięcy uczestników nic nie ginie, a obsługa dwoi się i troi aby uczestnicy imprezy nie czekali. Wielojęzyczna obsługa punktów informacyjnych i wydawania przepustek czy biletów wstępu działa niczym mechanizm szwajcarskiego zegarka. Ponieważ, jak wspomniałam, tereny targowe są ogromne, poruszanie się po nich ułatwia system kolejnych sektorów, ułożonych logicznie kontynentami i krajami (bardzo pomocne są podręczne mapki i duże mapy całego kompleksu porozlepiane na każdym rogu). Dla tych, którzy pragną oszczędzić nogi, zorganizowano busiki krążące po dziedzińcu wewnętrznym. Polski pawilon ma bardzo dobrą pozycję, ponieważ od lat plasuje się w okolicach głównego wejścia. Jednak dużym minusem jest fakt, że jesteśmy na przeciwległym końcu w stosunku do ogromnej hali azjatyckiej.

A to ona jest głównym magnesem przyciągającym zarówno tuzy turystycznej branży, jak i rzesze zwykłych zwiedzających. To właśnie w hali azjatyckiej dzieje się najwięcej, oferta wydaje się najbarwniejsza i najlepiej prezentowana. Na jej tle reszta świata wyraźnie blednie. Pamiętam jak w ubiegłym roku w przejściu wiodącym do hali azjatyckiej uplasowano kilka stoisk proponujących fastfoodowe dania kilku tamtejszych krajów. Przeżywały one ogromne oblężenie, gdyż wieść o nich rozeszła się pocztą pantoflową po wszystkich uczestnikach targów. A gdy już każdy pochłonął gigantyczną porcję za stosunkowo jak na targi niską cenę (10 euro), to już nie wypadało nie zajrzeć na azjatycką halę. Tu zaś czekali nie tylko uniżenie grzeczni Tajowie, kłaniający się z uśmiechem w pas i chętnym robiący rzeczywiście kojący masaż karku. Indonezja kusiła pokazami barwnych tańców. Dalekowschodnie linie lotnicze zapraszały na pokłady swoich samolotów – można było osobiście wypróbować komfort oferowanego serwisu, gdyż w hali odtworzono wnętrza klas biznes… A jak będzie w tym roku? Zobaczymy. Targi ITB trwają od 5 do 9 marca, przy czym Kowalski może je odwiedzić tylko podczas ostatnich dwóch dni, czyli 8-9 marca br. Więcej informacji na stronie: http://www.itb-berlin.de/en/