Przed niecałym miesiącem byłam w Lukce. Po raz czwarty zresztą i jeśli jest to jeszcze możliwe, bardziej zakochałam się w tym toskańskim mieście tak niesłusznie pomijanym przez polskich turystów, bo rzadko obecnym w programach naszych biur podróży. Opisywałam je Wam już w odcinkach, w poprzednich postach - teraz wyliczam (prawie) wszystkie jego atrakcje. Powiedzcie sami, czy Was nie zachęciłam?

1. Mura di Lucca - doskonale zachowane do naszych czasów fortyfikacje, opasujące całe stare miasto. Mnie kojarzą się z tymi zrekonstruowanymi zrewitalizowanymi w Zamościu. Koroną murów można obejść całą dawną część Lukki. To świetne tereny spacerowe - żwirowa alejka okolona drzewami sprzyja rowerowej przejażdżce, a liczne ławeczki - kontemplacji krajobrazów. Nocą, o pełni księżyca można spotkać ducha krzyczącej damy w pędzącej, płonącej karecie, o czym pisze tutaj: http://italiannawdrodze.blogspot.com/2019/12/mury-lukki-wypocznij-w-parku-i-spotkaj.html

2. Piazza dell'Anfiteatro, czyli plac zbudowany na planie antycznego amfiteatru rzymskiego. Fragmenty dawnej konstrukcji widoczne są jeszcze widoczne w fasadach kilku domów na zewnętrznej osi. Przy okazji zwróćcie uwagę na Obraz Madonny z torebką od Gucciego, jak dowcipnie określają wizerunek Matki Boskiej Szkapleżnej miejscowe przewodniczki. Rzeczywiście, Matka Boga zdaje się trzymać w dłoni, nieco nonszalancko elegancki wyrób czołowego, włoskiego stylisty. Jednocześnie ma też bose stopy!




3. Duomo di Lucca - katedra p.w. św. Marcina z dwoma bezcennymi zabytkami: Volto Santo (krucyfiksem wg legendy wyrzeźbionym przez samego Nikodema, który utrwalił w nim prawdziwe rysy Chrystusa) oraz Monumento Funebre di Ilaria del Carretto (sarkofag zmarłej w połogu młodziutkiej żony władcy Lukki Paola Guinigi wykonany z białego marmuru - wybitny rzeźbiarz epoki Jacopo della Quercia przedstawił w nim postać młodziutkiej kobiety pogrążonej w wiecznym śnie).





4. Torre Guinigi i Torre delle Ore - choć w średniowieczu w Lukkę zdobiło aż 250 wież, które jako case-torri, ufortyfikowane domostwa miały strzec ich mieszkańców przed atakami wrogów, do dziś przetrwały tylko dwie. Jedna to dominująca nad miastem i widoczna z wielu jego punktów 45-m Wieża Guinigi z charakterystycznymi, rozłożystymi koronami wiecznie zielonych dębów korkowych rosnących na szczycie. Można ją zdobyć pokonując 230 stopni i lęk wysokości (o ile się da, bo górna część schodów biegnie po wewnętrznej ścianie wieży, a pośrodku jest wielometrowa przepaść!). Wieża Zegarowa to miejsce dla amatorów  poznawania wszelkich mechanizmów - ten z 1754 r., wykonany przez lokalnych zegarmistrzów działa do dziś i można mu się przejrzeć z bliska po pokonaniu 207 schodów.


5. Chiesa di San Frediano - w kościele p.w. św. Frygidiana, jednym z najstarszych miejsc kultu w Lukce znajduje się szklany sarkofag ze szczątkami doczesnymi św. Zyty - dziewicy, urodzonej i zmarłej w Lukce w XIII w., patronki służących (taką pracę wykonywała) i młodych kobiet. Zarówno za życia, jak i po śmierci przypisywano jej liczne cuda.

6. Chiesa di San Michele in Foro - 4-metrowej wysokości, marmurową fasadę zdobi postać patrona świątyni św. Michała Archanioła zabijającego smoka. Ponoć prawą dłoń figury zdobi diament, którego blask widoczny jest nocą, gdy kościół jest podświetlony. Ja go nie dostrzegłam, ale może jestem Tomaszem? W środku m.in. sarkofag z doczesnymi szczątkami S. Davino Armeno - nieco straszny i wspaniała, majolikowa płaskorzeźba Madonny z Dzieciątkiem Luki dell Robbia. Na niej Matka Boska sama wydaje się być jeszcze dziewczynką:





7. Domus Romana - prywatne muzeum na miejscu dawnego domu rzymskiego. Tu, pośród archeologicznych wykopalisk możecie zjeść kolację, jaką spożywali mieszkańcy Imperium 2000 lat temu! Sos miętowy na przystawkę - palce lizać! Przepis podaję tutaj:
https://www.blogger.com/blogger.g?blogID=2345552342413743344#editor/target=post;postID=8857419731296250972;onPublishedMenu=allposts;onClosedMenu=allposts;postNum=5;src=postname Natomiast więcej o samym obiekcie przeczytacie tutaj:
 http://italiannawdrodze.blogspot.com/2019/12/od-nasionka-do-odkrycia-domu-sprzed.html



8. Via Fillungo i Via San Paolino to najlepsze ulice na zakupy. Lukka to bogate miasto, gdzie na witrynach wygrywa jeszcze z chińskim badziewiem prawdziwa, alta moda: ubrania z dobrej jakości materiałów i świetnie uszyte, eleganckie buty ze skóry i torebki kupimy właśnie tutaj. Historycznie obie ulice poprowadzone są dawnymi "torami" rzymskich decumano.

9. Piazza Napoleone - elegancki plac w Lukce otoczony platanami. Miejsce częstych mercato.

10. Puccini Museum - muzeum w dimu rodzinnym Giacomo Pucciniego, wybitnego włoskiego kompozytora, twórcy dziesięciu oper , w tym: Madame Buttrefly, Toski i Cygarnerii oraz Turandot. Przeczytajcie mój post poświęcony muzeum. Wstęp tylko 7 euro, zniżki dla rodzin, dzieciaki nie płacą:  http://italiannawdrodze.blogspot.com/2019/12/puccini-kocha-muzyke-szybkie-samochody.html




A co i gdzie zjeść w Lukce? Polecam "na bogato":



Polecam restaurację Gli Orti z gwiazdką Michelina - wkrótce więcej o niej napiszę i podam ceny.


Na koniec zagadka - na zdjęciu otwierającym posta lew liże mnie po głowie. Tego miejsca w Lukce celowo nie opisałam, a bardzo warto je zobaczyć. Kto zgadnie, o czym mówię?

Przy okazji polecam mój tekst o aktywnym zwiedzaniu Włoch, w tym Lukki w najnowszym numerze luksusowego magazynu o podróżach ALL INCLISIVE: https://issuu.com/allinclusive2011/docs/all_43_03-2019_issuu?fbclid=IwAR1sgrlpcpTsHKRGQ8YQal9xdH8am9G9kJoQxuzXmzQGtBdmWO9lSGj3zMw

Można by powiedzieć, że we Włoszech trudno jest czegoś nie odkryć. Niemal wszędzie, gdzie zagłębimy w ziemię łopatę, na światło dzienne wychyną jakieś "starożytności". Jednak historia każdego znaleziska jest inna. Ja dotarłam do wyjątkowo fascynującej w toskańskiej Lukce. Wyobraźcie sobie niejakiego Francesca Bulleri, urodzonego w Livorno w 1869 r. eksperta, ale przede wszystkim pasjonata biologii. Mówiono, że "kochał wszystkie kwiaty, ale i wszystkie kobiety - ponoć również te należące do innych". Co nie przeszkadzało mu darzyć płomiennym uczuciem własną żonę, starszą od niego o dekadę Ergildę Moscatelli, zwłaszcza w momencie, kiedy dała mu syna. Francesco, po polsku Franciszek dużym sentymentem darzył też rodzinne Livorno położone malowniczo nad samym morzem Tyrreńskim - dziś jest to jeden z toskańskich kurortów. Niestety częste w tamtej okolicy podmuchy scirocco i libeccio utrudniały mu hodowlę kwiatów. Dlatego z radością przyjął propozycję pielęgnacji 50 orchidei w szklarni w willi Wenner w miejscowości Scafatti pod Neapolem, gdzie scirocco wiało słabiej, a wulkaniczne gleby sprzyjały uprawie roślin ozdobnych. Traf chciał, że niedługo potem został, 2 lipca 1900 został zamordowany w Monzy król Włoch Umberto I. Uroczystości pogrzebowe zaplanowano w rzymskim Panteonie na 9 sierpnia. Wszystko było gotowe prócz świeżych kwiatów na trumnę, gdyż z powodu upału wszystkie zwiędły w transporcie. Z jednym wyjątkiem - wieńca przygotowanego w malutkim, dopiero co założonym zakładzie Francesca Moscatellego. Młodzieniec wpadł bowiem na rewolucyjny pomysł zastosowania mchu, w który powkładał łodyżki kwiatów i podczas przewożenia wieńca do Rzymu zwilżał tylko mech, a nie kwiaty, dlatego zachowały świeżość. To rozwiązanie przyniosło mu sławę, a przypieczętowała ją niestrudzona aktywność Francesca w zakresie stałej pracy badawczej nad poprawą jakości nasion. Można rzec, że był takim włoskim Miczurinem, który krzyżował różne nasiona tak, aby uzyskać nową kolorystykę czy odcienie poszczególnych gatunków kwiatów. Wśród jego międzynarodowej klienteli znalazły się Ogrody Watykańskie, władcy Bułgarii i Egiptu, wiodące firmy zza oceanu, a w kraju królowa Małgorzata Sabaudzka uczyniła oficjalnym dostawcą dworu.
Ponad sto lat od tych wydarzeń prawnuk Francesca, Giuseppe - agronom, kontynuujący rodzinną tradycję dokonał zupełnie niespodziewanie odkrycia z innej dziedziny. Miało ono miejsce w Lukce, gdzie mieszka Giuseppe. Jako członek rady zarządzającej Opera delle Mura, czyli organizmu, który z ramienia władz miejskich zajmuje się ochroną i utrzymaniem zabytkowych murów okalających historyczną część Lukki, postanowił odrestaurować podziemia pałacu Orsucci. W odnowionych wnętrzach miało powstać centrum kultury i tradycji rolniczych. Jednak nigdy nie powstało, bo dokopano się do pozostałości autentycznego domostwa z I w p.n.e. Dla Giuseppe musiała to być szczególnie miła niespodzianka, gdyż jakiś czas wcześniej miał już do czynienia z archeologią, czy ściślej archeobotaniką prowadząc badania nad odtworzeniem nasion roślin uprawianych w Pompejach 2500 lat temu. Prace archeologiczne w Domus Romana, czyli Domu Rzymskim nie tylko odsłoniły rąbka tajemnicy o tym, jak w tym miejscu żyli ludzie przed narodzinami Chrystusa, ale też co się z nim działo później. Można to odczytać z jednej ze ścian, na której widać kolejne, nadbudowane warstwy epok rzymskiej, longobardzkiej, średniowiecznej i renesansowej.


Dziś Domus Romana obejrzy każdy, kto odwiedza Lukkę. To pierwsze i jedyne we Włoszech miejsce wykopalisk archeologicznych przekształcone w muzeum dzięki funduszom wyłącznie prywatnym. Placówka niewielka, zamknięta w kilku zaledwie pomieszczeniach, ale prowadzona z takim zaangażowaniem i pasją oraz pomysłowością, że z przyjemnością się ją ogląda. Nastrojowa strona internetowa dostarcza nie tylko informacji o historii odkrycia Domus i jego misji, ale też pokazuje, jak bogatą działalność edukacyjną prowadzi.


 Można tu zjeść kolację "antyczną" kosztując potrawy z odtworzonych przepisów rzymskich czy poznać sekrety ogrodnictwa sprzed 2000 lat.


Na temat muzeum pisałam już wcześniej: http://italiannawdrodze.blogspot.com/2019/12/jak-jadali-starozytni-rzymianie.html
Zdjęcia (Domus Romana Lucca)
_________________________________________________________________________________

Informacje dla zwiedzających:
Adres: Domus Romana Lucca
via C. Battisti 15, Lukka
strona internetowa (po włosku i angielsku): domusromanalucca.it
kontakt: tel. +39 0583 050060, email: info@domusromanalucca.it
godziny otwarcia: codziennie oprócz wtorku 10-13 i 15-18 (X-III), 10-19 (IV-IX)

_________________________________________________________________________________

AUTORKA DZIĘKUJE DOMUS ROMANA W LUKCE ZA UDOSTĘPNIENIE ZDJĘĆ!