Aromatyczne sery, smakowite wędliny – w tym z toskańskiego dzika, włoska pasta, czyli makarony, idealne do wina lub piwa taralli - obwarzanki z ziołami, w wersji łagodnej lub pikantnej, złocista oliwa z oliwek oraz różne gatunki oliwek, także w postaci smakowych kompozycji z przyprawami, suszone pomidory. I słodkości – to wszystko już do kupienia na mieniącej się kolorami włoskiej flagi „wyspie” w M1 w Krakowie (do 10 września 2022 r.) i M1 w Czeladzi (do 12 września 2022 r.). Oryginalne, świeże, pachnące, o niepowtarzalnym smaku kojarzącym się ze słońcem Południa. Bez antybiotyków i hormonów oraz konserwantów, bez barwników (chyba, że naturalnych) i GMO. Takie są te produkty. Ta „wyspa” jest symbolem tradycyjnego, włoskiego mercato, targu tak charakterystycznego dla miast i miasteczek Italii. Za wszystkim „stoi” firma Eccellenze Italiane obecna na polskim rynku od siedmiu lat, filia włoskiej firmy Prodotti d’Eccellenza SAS di Gilberto Bastreghi & C.” z siedzibą w Montepulciano, działającej od przeszło trzech dekad.

W sobotę zaordynowałam sobie samej "detoks psychiczny". Najpierw metrem do stacji Młociny, a stamtąd sprawnie i punktualnie kursującym autobusem linii 708 (posiadacze karty miejskiej muszą pamiętać o skasowaniu dodatkowego biletu na granicy strefy) dotarłam do Izabelina. W planie miałam spacer drogą wyznaczoną strzałką pod Centrum Kultury Izabelin - na Górę Ojca. Niestety, dalszej drogi nie znalazłam - mam nawigację w telefonie, ale chciałam sprawdzić oznaczenia szlaków. Wreszcie na końcu długiej ulicy Tetmajera trafiłam na szlak czarny - dokąd on miał prowadzić - zero informacji. Mimo to ruszyłam i po pół godzinie znalazłam się w Sierakowie, aby po dłuższym odcinku prowadzącym wzdłuż asfaltówki znów zagłębić się w las. Piękna trasa, ale ja nie miałam zbyt wiele czasu, więc wkrótce ruszyłam w drogę powrotną.


Już z powrotem w Izabelinie postanowiłam skusić się na "przysmaki kuchni polskiej", na jakie zapraszał szyld Gospody Kampinówka.


 Samo miejsce - sympatyczne, w  XIX-w., architekturze chłopsko-dworkowej, wnętrze już współcześniejsze, choć stylizowane na drzwi od stodoły drewniane wejścia do WC zamykane, a la' sławojka tylko na haczyki.


 Niezręczne rozwiązanie, bo "odgłosy", a co gorsze zapachy z toalety mogli czuć goście restauracji. Ale w środku czysto i na widocznym miejscu stał odświeżacz powietrza, więc chwała gospodarzom za tę przezorność. Z nadzieją na domowy barszcz zajrzałam do karty dań, a tutaj: bruschetta - co prawda z borowikami, czyli mariaż kuchni południowej z lokalną, spaghetti i inne dania typowo polskie. Gwoli sprawiedliwości były też rzeczywiście potrawy "nasze", ale w mniejszości. Dlaczego?
Kto wpadł na pomysł serwowania kuchni z Półwyspu Apenińskiego właśnie tutaj, gdzie powinny kusić potrawy nasze, wręcz dania lokalne. I dlaczego też z tras zniknęły tablice informacyjne? - tę ze zdjęcia zobaczyłam dopiero na ścianie restauracji, stojącej tuż obok "wypasionej" siedziby władz Kampinowskiego Parku Narodowego.

Serdecznie wszystkich zapraszam na slajdowisko i rzymskie opowieści. Będzie też można kupić moje książki: 
- Atlas turystyczny Rzymu (przewodnik Wyd. SBM)
- Europa za pół ceny (przewodnik Wyd. National Geographic)
- Romans po włosku (powieść o miłości umiejscowiona w Italii, Wyd. Grune&Jahr/dziś Burda) - ostatnie egzemplarze!
- Zrywając z diabłem (powieść o etyce w biznesie Wyd. SPDC) - ostatnie egzemplarze!

27 sierpnia br. rusza w Warszawie czwarta już edycja Mercato Italiano, Targu Włoskich Produktów Regionalnych. Miejsce od dwóch lat to samo - lewa pierzeja Placu Konstytucji (patrząc od Centrum). Co będzie można kupić? Sycylijskie słodkości, w tym ulubione już przez warszawiaków ciastka cannoli napełniane kremową masą o rozmaitych smakach: pistacji, nutelli, kakao, a nawet likieru Baileys!

Poza tym różnego rodzaju ciastka  - o owocowych smakach.

I owoce migdałowe, które są tak wiernie odtworzone, że do złudzenia przypominają prawdziwe.

Nie zabraknie również wędlin, w tym z toskańskiego dzika czy najchętniej fotografowanej, metrowej mortadeli!

Na amatorów pasty czekają makarony najprzeróżniejszych formatów, kształtów, kolorów i smaków, nawet bardzo zaskakujących jak makaron pokrzywowy czy kakaowy dla maluchów. Sprzedający pomogą do nich dobrać odpowiednie sosy. Znów będą kusić produkty mleczne: mozzarelle, parmezany i sery - przede wszystkim te o smaku piwa, wina czy spumante.

A do tego oliwki, nadziewane papryczki słodkie i pikantne, karczochy w oliwie.

Poza tym taralli czyli ciastka idealne do piwa i wina jako przekąska, oliwy z oliwek.

I naturalnie Mount Everest suszonych pomidorów :)

Stoisko restauracyjne zaprasza na bezkonkurencyjne espresso za 5 zł i smakowite kanapki.
Jak również dania włoskie serwowane przez wybitnego kucharza. To właśnie on zaproponuje każdego dnia fantastyczne pokazy kulinarne!

Z jakich regionów pochodzą produkty sprzedawane na targu? Oto odpowiedź:

Organizatorem imprezy jest jak zwykle Camera di Commercio Italo-Polacca oraz Gusto Siciliano, a koordynatorem, współorganizatorem i PR jestem ja. Też już tradycyjnie :) Można zatem już pytać o szczegóły: anklossowska@gmail.com
Dodatkowa informacja dla smakoszy włoskiej kuchni z innych miast. Tym razem tour nie ogranicza się do stolicy, gdzie kończymy sprzedaż 14 września. 15-20 września br. jesteśmy we Wrocławiu - w samym rynku Starego Miasta. 23-29 sierpnia natomiast gościmy w Poznaniu. ZAPRASZAMY!

Fastfood dappertutto. Cotoletta alla milanese czyli mediolańska wersja schabowego na starym oleju, tak jak i frytki, spaghetti z mikrofali, espresso z maszyny na guziki, a nie z ekspresu... Centra wielkich miast opanowały restauracje szybko obsługowe, gdzie włoską jakość wypiera amerykańska garkuchnia w najgorszym stylu.

Niesmaczne ale względnie tanie. Pozbawione familiarnej atmosfery, ale za to zapewniające właścicielowi szybszy zysk. Tak jest w Rzymie, Mediolanie i innych, dużych ośrodkach. Omijam je z daleka, śledząc pilnie, gdzie stołują się sami mieszkańcy i przeważnie, idąc ich tropem odkrywam sympatyczne i też niedrogie lokaliki na uboczu, Jak tym razem Osteria del Lazzaretto nieopodal placu Republiki (Piazza della Repubblica) w Mediolanie. Co zabawne, w restauracyjce pracowali sami Azjaci, ale atmosfera pozostała mimo wszystko włoska. Bogata karta dań: pizza, makarony, potrawy z ryb, owoców morza i mięsa. Mnie najbardziej smakowała sałatka z ośmiornicy - jedyne 6 euro! Może za bardzo al dente było spaghetti z cukinią i tygrysimi krewetkami - 7 euro! Całkiem zacne wino - 2,5 euro za kwartę.

W sumie mogłabym się przyczepiać do smaku, ale też nie była to restauracja w pięciogwiazdkowym hotelu (nota bene śniadania w czterogwiazdkowym Macchavellim o rzut beretem dalej były po prostu niesmaczne). Natomiast czułam się tam po prostu jak w domu :)

Ponownie zapraszam wszystkich warszawiaków, a także turystów, którzy znajdą się w stolicy do odwiedzenia Targu Włoskich Produktów Regionalnych na Placu Konstytucji 6. Białe namioty straganów widać doskonale, więc nikt się nie zgubi. Na stoiskach ramię w ramię pracuje włoska i polska "załoga" toteż kłopotów z porozumieniem nie ma! W południe można zaś zjeść spaghetti, kanapki i wypić aromatyczne espresso! Zapraszamy też przedstawicieli mediów - znużonych nakarmimy! Pragnę dodać, że jestem współorganizatorką, koordynatorką i PR tego wydarzenia :)  https://www.facebook.com/events/1583751275238843/

Gdybym mogła wymienić stopy, kolana, a nawet całe nogi oraz kręgosłup szyjny na nowe egzemplarze to chętnie bym tak uczyniła. Na razie jest to pieśń przyszłości. Być może dwudniowy wypad do otwieranego w maju spa Talaria sprawi, że po ożywczych zabiegach wyłonię się niczym Wenus nowo narodzona z obrazu Botticellego (polecam oryginał w Galerii Uffizi we Florencji, bodaj sala VIII). Tymczasem od ubiegłego czwartku w szczytnej roli koordynatorki i współorganizatorki działam na Targu Włoskich, Regionalnych Produktów Spożywczych. Białe namioty pełne dóbr od wędlin, poprzez słodycze do serów (Ubriacone czyli ser "pijany" z czerwonym winem jest moim faworytem) widać doskonale na lewej pierzei Placu Konstytucji. Mimo zadziwiającego braku reklamy w mediach, warszawiacy pocztą pantoflową przekazali sobie wiadomość o naszym jarmarku i dosłownie walą drzwiami i oknami, których nie ma :) Więcej na ten temat na naszej stronie FB https://www.facebook.com/events/1583751275238843/

Podobno jestem twardzielem. Jak się zaprę, to znaczy raczej - jak wymaga tego praca, potrafię wytrwać na nogach pół doby. Dosłownie, czyli  po prostu stać. Naturalnie moje odnóża tego nie znoszą, reagując kolejnymi, niebieskimi pajączkami na łydkach, które, gdy je będę nadal tak traktować, przemienią się w paskudne żylaki. Ale tak już mamy, że nie myślimy o przyszłym, przykrych konsekwencjach naszych działań - liczy się tu i teraz. A zatem i tym razem wytrwałam dzielnie na stanowisku koordynatorki, współorganizatorki  (wraz z Włosko-Polską Izbą Przemysłowo-Handlową w Warszawie), Targów Włoskich Produktów Regionalnych.
Jednak po 12 dniach po 12 godzin, a niekiedy i więcej, na nogach, padłam, gdyż osłabioną dopadł mnie naturalnie jakiś bezczelny wirus. Zalegam zatem w piernatach i odgruzowując pocztę mailową po dłuższej nieobecności w sieci, snuję sobie rozmaite rozważania, stale zbaczające jednak ku targowemu tematowi. Stojąc za ladą niejednokrotnie w swoim życiu (debiut w San Marino w sklepie z "mydłem i powidłem") odkryłam zupełnie inną perspektywę. Świat sprzedawczyni nie jest bynajmniej różowy. Nawet, gdy jest nawet lepiej opłacana niż ta nad Wisłą.

Na moim targu zatrudnione dziewczyny (i kilku chłopaków) musiały obowiązkowo znać włoski i wystać przez 12 (!) godzin. Zmian nie było, a i przerwy krótkie - tylko na "wrzucenie" porcji makaronu. O tym jednak, jako "personalna" uprzedzałam na wstępie. Chyba jednak najgorsze nie były te długie godziny stania czy "młyn" w godzinach, gdy warszawiacy wychodzący z pracy spływali masowo na plac Konstytucji, aby obkupić się włoskimi towarami. Zdecydowanie mniej przyjemne były reakcje poszczególnych kupujących. - Pani, te ceny to se może Pani wie, gdzie wsadzić - rzucił mi grubiańsko  jeden z przechodzących, wyraźnie sfustrowany. - Wypchaj się tą bułą za piętnaście! - wykrzykiwał kolejny. -  Ch... by Was wziął, tak drogo! - podsumował dosadnie ktoś inny.

Takie zachowania mogłam obserwować z bliska, gdy postanowiłam w pewnym momencie wesprzeć naszą kuchnię pod chmurką po niespodziewanej ucieczce Matrolindo. Jego historię opisywałam już w kilku wcześniejszych postach http://italiannawdrodze.blogspot.com/2014/09/mastro-lindo-znow-wchodzi-do-gry.html. Niestety, podobnego finału nikt się nie spodziewał - po czterech dniach nasz stróż-kuchcik wziął pieniądze pod pretekstem konieczności wykupienia leków dla ciężko chorego ojca i słuch po nim zaginął. Wracając jednak do samego targu. Rzeczywiście, tanio na nim nie było, ale przecież za "bułę" i to niezdrową w fastfoodzie nasi rodacy bez szemrania płacą znacznie więcej, a my oferowaliśmy prtodukty najwyższej jakości. Za inne dobra, w mniej lub bardziej luksusowych sklepach - również rachunki regulowane są szybko . I tam, pod obstrzałem kamer protestów tak żywiołowych nie uświadczysz. Czy to atmosfera targu, tej bliskości personelu obsługującego sprawia, że w ludziach wyzwala się zmasowana agresja? I do kogo? Bogu ducha winnych sprzedawców, bo przecież to nie oni ustalają ceny.


Zgoła inny rodzaj postaw reprezentowali ci z Korpo lub Osoby-Uchodzące-Za-Celebrytów. Te z kolei, wielkopańskim gestem wskazywały na towar, nie spoglądając nawet na sprzedającego, bo przecież to dla nich nie partner do rozmowy i wyciągając, koniecznie, dwusetkę ("drobnych nie mam"), przytupują ze zniecierpliwieniem, gdy okazuje się, że w kasie zabrakło piątki do wydania reszty.


Zdarzali się też Gadacze-Bez-Opamiętania, czyli ci, którym z różnych przyczyn brakło towarzystwa do rozmów i sprzedająca okazywała się nagle idealną kandydatką na przyjaciółkę, której można się ze wszystkiego zwierzyć. Nieważne okazywało się wówczas, że tłum napierał zewsząd, a "przekupka", z obłędem w oczach, spowodowanym kolejnymi zamówieniami nie była w stanie śledzić, arcyciekawego tylko dla autora, wątku opowieści.

Naturalnie, bywały wśród nich osoby starsze, samotne, ale te, zazwyczaj po kilku czy kilkunastu zdaniach wycofywały się, zdając sobie sprawę, że jednak targowisko to nie jest to najlepszy moment na konwersację ( szkoda, że kindersztuba tego pokolenia nie przeszła na młodesze generacje). Przeważali Wygłaszający-Sądy-Znawcy-Wszystkiego, którzy nagminnie poprawiali na przykład wymowę włoskich (!) sprzedawców: "mówi się porczeta nie pokretta (chodzi rzecz jasna o porchettę)  i bolonez nie bolonieze (bolognese), bo - tu padał nie dający się obalić argument - tak mówią w telewizji!". A przekaz z błękitnego ekranu, jak powszechnie wiemy, jest jedyny właściwy, zarówno pod wzgledem merytorycznym, jak i ideologicznym. W tym zakresie nie odeszliśmy wcale od PRL-u, zwiększyła się tylko liczba kanałów.

Zdarzały się jednak momenty zaskakujące jak ten, gdy młody chłopak,jadący na rowerze,o  mało nie zderzył się ze słupem, gdyż tak oczarowała go uroda jednej ze sprzedających dziewczyn. - Chyba poderwałam go na kiełbasę! - śmiała się nasza blond-gwiazda, śliczna w istocie i do tego piekielnie inteligentna. Czy z tego spotkania przy ladzie będzie love-story? Czas pokaże, zwłaszcza, że nasz targ był miejscem rozkwitu wielu mniej lub bardziej intensywnych relacji czy czułych przyjaźni, co widać na powyższym zdjęciu :)

Zainteresowanych tymczasem tematem targowym odsyłam na mojego FB https://www.facebook.com/a.klossowska, stronę FB targu https://www.facebook.com/events/307154996158308/ oraz zapraszam do posłuchania mojej kolejnej audycji na ten temat w radio "I di Italia": http://www.spreaker.com/user/idiitalia/wloski-raj-smakow

Piszę raz jeszcze o targu, który mam przyjemność współorganizować. Mercato all'aperto czyli jarmark włoskich produktów regionalnych stanie w lewej pierzei Placu Konstytucji już 30 września. Od 6 rano będziemy się rozpakowywać i montować stoiska. Potem, od 8 rano do 20 wieczorem codziennie aż do 11 października czekamy na Miłe Panie i Panów bardzo miłych. Co oferujemy? Sery krowie, wocze i kozie, mozzarelle oraz inne wyroby mleczarskie, nierzadko po raz pierwszy goszczące nad Wisłą. Naturalnie produkty mięsne - znów nie zabraknie mega-mortadeli,która poprezdnio cieszyła się takim wzięciem (miała chyba z metr długości i co najmniej 50 cm średnicy. Nie zabraknie wszystkich sott'olio i sott'aceto czyli przetworów w occie i oliwie oraz samej oliwy z oliwek palce lizać. A łakomczuchy nie będą się mogłu powstrzymać, aby nie spróbować sycylijskich cannoli (robimy je na miejscu, więc są świeżutkie) posypanych czekoladą i pistacją. Nota bene sama jestem uzalżniona od kremu z pistacji, a zatem wszystkim polecam! Doskonały zarówno do deserów jak i spaghetti! Oprócz stoisk sprzedażowych zorganizujemy też stanowisko restauracyjne, z pysznymi panini i zawsze gorącym spaghetti w wykonaniu jednego z włoskich szefów kuchni rezydujących nad Wisłą. Ci, którzy odwiedzili nas już wiosną, podczas pierwszej edycji targów, pamiętają, jakie wykwintne dania przygotowywał Enzo Saccomani.

Metrowej długości mortadela, nadziewane kremem z ricotty oryginalne sycylijskie cannoli, suszone na słońcu Południa pomidory, sery owcze, kozie i krowie, anchois w litrowych słojach i dymiące spaghetti. Miłe Panie i Panowie bardzo mili też - zapraszam na Targ Włoskich Produktów Spożywczych. Rusza już 1 października br. na Placu Konstytucji (numer 4-6 czyli lewa pierzeja placu w kierunku od Centrum). Ci, którzy już go odwiedzili wiosną wiedzą, że na warszawiaków czeka moc kulinarnych atrakcji. Ze słonecznej Italii przyjeżdżają produkty alta qualita' i nie jest to reklama, a prawda najprawdziwsza :) Na każdym stosku zapewniono polską obsługę, więc językowych trudności nie będzie! Działamy do 11 października, w godzinach 8-20. Również w weekendy! Serdecznie zapraszam - ja tam też będę!

Od dziś, czyli 29 maja do 2 czerwca br. na Placu Konstytucji w Warszawie odbywa się targ włoskich produktów żywnościowych. Toskańskie wina, sery z Sycylii i Sardynii, słodkości z Lombardii, suszone w słońcu Południa pomidory - każdy znajdzie coś dla siebie, bo przysmaki pochodzą ze wszystkich regionów Italii. Na stoiskach, prócz włoskiej obsługi są też sprzedawcy i tłumacze polskojęzyczni, a zatem nie ma problemu z komunikacją. Targ czynny jest od 9 rano do 20 wieczorem włącznie z weekendem.