Palestyna inwestuje miliony dolarów w infrastrukturę. Już teraz oferuje 10 tys. pokoi w ponad 100 hotelach. Większość z nich to obiekty trzy- i czterogwiazdkowe, ale są też hotele najwyższej klasy jak Jacir Palace w Betlejem w liczącym sto lat, luksusowym pałacu, z którego na piechotę można dojść do bazyliki Narodzenia. Hotele znajdują się w Jerozolimie, Betlejem, Ramallah, a wśród nich są reprezentanci międzynarodowych sieci jak Mövenpick Hotel Ramallah czy wspomniany Jacir Palace – InterContinental. W minionym roku przeprowadzono kategoryzację obiektów hotelowych, adaptując, jak zapewniono na konferencji, światowe standardy. Hotele dwóch najwyższych kategorii są dostosowane do potrzeb osób niepełnosprawnych. Udział turystyki w PKB wynosi 13-15 proc., z czego 4-5 proc. pochodzi z hotelarstwa. W ubiegłym roku odwiedziło Palestynę 2,6 mln turystów, z czego 75 tys. Polaków. Na trwających do jutra czyli 28 listopada br. Międzynarodowych Targach Turystycznych zaprezentowała się jako kraj bezpieczny dla turystów z Polski. Więcej na ten temat w moim artykule w portalu branżowym Turystyka rp.pl Rzeczpospolitej http://turystyka.rp.pl/artykul/706099,1244381-Palestyna--U-nas-jest-bezpiecznie.html

Katalog warszawskich ofert turystycznych dostali mailowo wszyscy wystawcy rozpoczętych dziś targów TTWarsaw. To zachęta do zwiedzenia stolicy nie tylko od strony hali targowej na Marsa. Warszawa „w pigułce” z Syrenką, zamkiem i pełnym „uroczych” sklepików i kafejek Traktem Królewskim, Pałacem Kultury i Nauki – pierwszym przykładem socrealistycznego budownictwa, Łazienkami i Saskim, najlepszymi muzeami: Narodowym, Powstania warszawskiego i Chopina oraz świątecznym targiem na Stadionie Narodowym. Miasto Chopina, judaików z muzeum Polin i miejscami uwiecznionymi w „Pianiście” Polańskiego, socrealistyczna z placem Defilad i Konstytucji oraz obowiązkową wizytą w barze mlecznym, wreszcie „by night”, płonąca tysiącami światełek świątecznej iluminacji z shotem wódki czy piwa w jednym z pubów na Nowym Świecie. Warszawa, którą można zwiedzić autobusami, tramwajami, dwoma już liniami metra, ale i rowerem korzystając z wypożyczalni, seagwayem, dorożką czy jeszcze oryginalniej – fiatem 125 p albo milicyjną suką. Takie propozycje umieszczono w katalogu warszawskich ofert turystycznych zatytułowanym „Warsaw City Tours – welcome to the beating heart of Poland”. Więcej na ten temat w moim artykule na portalu Rzeczpospolitej: 
http://turystyka.rp.pl/artykul/706099,1243762-Warszawa-dla-MICE--nie-tylko--na-swieta.html
Zdjęcie wykonane zostało w jednym z nietypowych miejsc konferencyjnych - maszynowni hotelu Marriott w Warszawie, gdzie odbyła się prezentacja katalogu :)

http://turystyka.rp.pl/artykul/706099,1244093-Hotele-musza-odzyskac-wladze-nad-cena.html (zdjęcie: Henn-na hotel)

Zaledwie przed dwoma miesiącami, w centrum Poznania zobaczyłam właśnie taką scenę. Na żywo. Grupa islamistów z kałaszami mierząca w głowy klęczących w szeregu ludzi. Widok był tak wstrząsający, że aż zaparło mi dech, wmurowało w chodnik. Przez dobrych kilka chwil miałam wrażenie, że TO DZIEJE SIĘ NA PRAWDĘ. Jednak była to tylko, na szczęście forma protestu jednej z młodzieżówek przeciw przyjęciu przez Polskę imigrantów z Syrii. Milcząca, ale jak wymowna. Muszę szczerze się przyznać, że wówczas uznałam ją za przesadną, nie na miejscu. Uważałam, że to niepotrzebna forma prowokacji. Ale to, co stało się w Paryżu, to była forma egzekucji. Właśnie takiej, jak ta na zdjęciu, które publikuję. Egzekucji na tych, którzy przyjęli przecież tyle milionów pod swój dach. Rozmawiałam wczoraj przez telefon z synem mojej bliskiej koleżanki, który właśnie jest teraz w Paryżu. Wymarzył sobie studia na Sorbonie, zdał śpiewająco egzaminy i dzięki Erasmusowi od października uczęszcza do tej szacownej uczelni. Aby zapłacić za akademik i utrzymać się w stolicy Francji, wieczorami pracuje w barze jako kelner. Bomby wybuchły zaledwie 800 metrów od miejsca, gdzie serwował wino. Słyszał je, a potem już nic nie było takie, jak kilka minut wcześniej. Zapłakani, sterroryzowani strachem, roztrzęsieni ludzie zaczęli wbiegać do jego baru, opowiadać rwącymi się głosami to, co widzieli. A widzieli rzeczy i sceny niewyobrażalne. Szef "Młodego" - tak moja koleżanka zawsze zwraca się do syna, zebrał wczoraj rano personel i zapytał, czy chcą w sobotę pracować czy wolą wolne. Wszyscy zgodnie wybrali drugą opcję - bar został zamknięty. Dziś "Młody" ma dzień wolny, ale co będzie jutro? - Dlaczego nikt się nami, studentami z wymiany nie zainteresował? - pytał mnie wczoraj zdenerwowany "Młody" przez telefon. - Chyba powinien, zwłaszcza, że przecież wśród rannych jest jedna Polka! - tej informacji nasze media nie podały. - Wracaj "Młody" do Polski - przekonywałam go wczoraj, a koleżanka gryzła palce z nerwów. Akurat spotkałyśmy się w naszym stałym gronie kolesiółek z długoletnim stażem (znamy się od pierwszej klasy podstawówki) na małym co-nieco, ale humory zważyły wiadomości z Francji. I wszystkie byłyśmy tego samego zdania, że życie ważniejsze niż wszystko i że "Młody" powinien wsiąść w pierwszy samolot do Warszawy. Właśnie France24, którą od wczoraj oglądam godzinami w oryginale (francuski przypomniał mi się w ekspresowym tempie) podała, że Francja wraca do życia, jutro znów zostaną otwarte szkoły, a więc i uniwersytety. Jaką decyzję podejmie "Młody"? Co będzie dalej? Włoskie Telegiornale, na które też od czasu do czasu przełączam, mówi o zaginionej od tragicznej nocy, młodej Włoszce, której nie ma wśród ofiar.
Wychowano mnie w dużej tolerancji i otwartości do innych nacji, kultur i religii. W dzieciństwie moja rodzina przyjaźniła się z wujem szachini Iranu, który był ambasadorem w Polsce jeszcze przed rewolucją. Z tego okresu pozostała nam jako pamiątka seria pięknych, perskich obrazków zdobiących teraz korytarz Mamy mieszkania. Miałam i mam do tej pory muzułmańskich znajomych, moja najbliższa przyjaciółka wyjechała do Tunezji i przeszła na islam. Podróżując po Afryce Północnej i Bliskim Wschodzie nigdy nie czułam żadnego dyskomfortu, spotykałam się z serdecznością i sympatią. Może również dlatego, że wiedziałam jak się zachowywać, jak ubrać, gdzie nie wchodzić, bo mogę urazić czyjeś uczucia. A teraz? Wyczerpałam zasób słów, nie potrafię jeszcze do końca zdefiniować tego, co czuję.

Asyż kojarzy się naturalnie ze św. Franciszkiem i św. Klarą. Jednak trwające obecnie wykopaliska archeologiczne ujawniają jeszcze inny Asyż, podziemny z antycznym forum i domami z czasów świetności Rzymu. Więcej na ten temat:  http://www.turismoitalianews.it/da-scoprire/arte-architettura/i-segreti-svelati-dell%E2%80%99assisi-romana-la-citt%C3%A0-underground-torna-a-vivere-con-i-suoi-colori-e-la-sua-raffinatezza

Polskie Linie Lotnicze LOT inaugurują nowe połączenie lotnicze z Warszawy do Koszyc. Rejsy ze stolicy Polski do Koszyc na Słowacji wystartują 29 marca 2016 roku i będą odbywać się sześć razy w tygodniu. Połączenie będzie realizowane przez cały rok, szybkimi samolotami Bombardier Q400. 



Rozkład umożliwi pasażerom podróżującym z Koszyc najkrótsze połączenie przez Warszawę do najważniejszych miast w Europie, w tym do Sztokholmu, Dusseldorfu, Zurichu, Londynu, Amsterdamu czy Paryża. Podróż do wszystkich tych miast można odbyć nawet w ciągu jednego dnia, bez konieczności noclegu.Dla pasażerów z Polski Koszyce to popularny kierunek turystyczny, który – poza ograniczoną ofertą innych przewoźników – do tej pory dostępny był jedynie po wielogodzinnej podróży samochodem. Bilety na wszystkie nowe połączenia są dostępne na stronie lot.com, w biurach LOT Travel i u agentów sprzedaży. LOT jako jedyna linia lotnicza oferuje aż trzy klasy podróży – LOT Economy, LOT Premium Economy i LOT Businness Class – do wyboru, w zależności od indywidualnych potrzeb pasażera. Rozkład rejsów do Koszyc:
LO 517 Warszawa /WAW/ –  Koszyce /KSC/ 22:35 – 23:40
LO 518 Koszyce /KSC/ – Warszawa /WAW/ 05:35 – 06:45



 Koszyce były w 2013 roku Europejską Stolicą Kultury. Po kompleksowej rekonstrukcji wielu zabytków miasto należy do najpiękniejszych na Słowacji. Prawie wszystkie zabytki Koszyc są skoncentrowane w historycznym centrum miasta, będącym pod względem wielkości powierzchni największym miejskim obszarem zabytkowym na Słowacji. Jego centralnym punktem jest wrzecionowaty Rynek Główny .Dominantą miasta i rynku jest gotycka Katedra św. Elżbiety, będąca największym kościołem na Słowacji, a jednocześnie leżącą najdalej na wschód katedrą zachodniego typu w Europie. Miejscem najbardziej tętniących życiem w całym mieście, szczególnie w czasie lata, jest przestrzeń leżąca między teatrem a katedrą. Tworzy ją park wraz z grającą fontanną. Symbolem miasta Koszyce jest również Rzeźba Maratończyka. Przypomina ona fakt, że w Koszycach, każdego roku jesienią, jest organizowany Międzynarodowy Maraton Pokoju/najstarszy maraton w Europie ,a drugi po Bostońskim na świecie/. We Wschodniosłowackim  muzeum w Koszycach zwiedzający mogą podziwiać sławny Koszycki Złoty Skarb, unikalny zbiór 2920 złotych monet z okresu od XV do XVII wieku, o wadze 11 kg, pochodzących z 81 europejskich mennic. Krótki film o Koszycach https://www.youtube.com/watch?v=18PftZp3wOo (Źródło i zdjęcia: Narodowe Centrum Turystyki Słowackiej w Polsce)

Po Odrze niemal jak Wenecji suną gondole. Grubo ponad setka mostów (niektórzy doliczają się wręcz trzystu) spina brzegi dolnośląskiej stolicy – pod tym względem ustępuje ona w Europie tylko wspomnianej wcześniej Wenecji, Amsterdamowi, Petersburgowi i Hamburgowi. Jeden z nich, most Tumski oplatają dziesiątki kłódek wiecznej miłości – zupełnie jak na Ponte Milvio w Rzymie.



 Widok na Ostrów Tumski ze Wzgórza Polskiego wielu kojarzy się z panoramą Budapesztu...


Polecam lekturę całego mojego artykułu opublikowanego w dzisiejszym numerze Aktualności turystycznych Polskiej Organizacji Turystycznej:
http://www.aktualnosciturystyczne.pl/produkt-turystyczny/przebojowy-wroclaws

W tym roku wyjątkowo zaledwie miesiąc przed Bożym Narodzeniem czyli 26-28 listopada, odbędzie się kolejna, 23. już edycja Międzynarodowych Targów Turystycznym. Krajem partnerskim została Palestyna. Lista wystawców wydaje się być pokaźna. Wśród polskich podmiotów ostatnie miejsce na niej zajmuje Żywe Muzeum Piernika, które nie tak dawno zwiedzałam i opisywałam w Rzeczpospolitej. Naturalnie nie może zabraknąć stoisk Słowacji, włoskiego ENIT-u i Egiptu. Zaprezentują się też osobno regiony, obszary geograficzne i miasta: włoskie Friuli-Wenecja Julijska i Jezioro Garda-Lombardia, kilka regionów Czarnogóry, litewskie Druskienniki. Nie zabraknie reprezentantów egzotycznych kierunków: Indii, Filipin, Sri Lanki, Meksyku. Sporo będzie biur podróży i hoteli http://www.ttwarsaw.pl/pl/dla-zwiedzajcych/lista-wystawcow-2015.html Wśród spotkań z podróżnikami i blogerami nie można pominąć tego z Aleksandrem Dobą, Podróżnikiem Roku 2015 amerykańskiej edycji National Geographic. Dokładny program targów i inne, przydatne informacje na temat tego wydarzenia znajdują się na stronie: http://www.ttwarsaw.pl/

Ano, jak się okazuje, jednak ma. I to sporo. Zacznijmy jednak od początku, czyli od wyjaśnienia, przed jakim obiektem w budowie stoję w tym twarzowym kasku. Jest to Zamek biskupów łuckich w Janowie Podlaskim, właśnie w końcowej fazie budowy i restauracji. Zajęła się tym Grupa Arche z Warszawy, która ma już na koncie co najmniej kilka udanych inwestycji w zabytki, w tym Pałac w Łochowie. Mogłam go sobie obejrzeć ze dwa lata temu podczas moich nadbużańskich peregrynacji reporterskich. Mimo, że staram się być na bieżąco z tym, co się w mojej ulubionej branży hotelarskiej dzieje, to jednak powstający w niedalekiej odległości od Stadniny Koni w Wygodzie k. Janowa Podlaskiego, czterogwiazdkowy hotel pod oficjalną już nazwą Zamek Biskupi początkowo przeoczyłam. Naturalnie miałam w pamięci plan odwiedzenia Groty Naruszewicza. "Narucha z wielkim nosem", jak kąśliwie nazywali biskupa Adama Naruszewicza zawistni koledzy po piórze, podczas gdy ceniący talent określali go mianem polskiego Horacego i następcy Jana Kochanowskiego. Ten jednak nie tworzył pod czarnoleską lipą, w której cień zapraszał też gości, ale właśnie we wspomnianej grocie tudzież w Zamku biskupów, gdzie rezydował. Miał w nich spisywać tezy do Konstytucji 3 maja. Teraz spustoszona kolejami dziejów, ale i też nie do końca zbudowana, o czym wkrótce, siedziba niczym feniks z popiołów zyskuje nowe życie. Gmach główny, czyli właściwy budynek już w dwóch trzecich otynkowany - tak było przed trzema tygodniami, a zważywszy na tempo robót - zapewne już w całości świeci bielą. W obu  skrzydłach zaplanowano 80 z 240 pokoi, głównie dwuosobowych z łazienkami. Stylowe wnętrza muszą sprostać wymogom konserwatora zabytków - jeden z apartamentów zdobić będą autentyczne, XVIII-w. malowidła ścienne, odkryte niespodziewanie  podczas prac remontowych pod grubą warstwą tynku i farby. Pod dziedzińcem schowana została natomiast ogromna sala konferencyjna o wymiarach 865 mkw.


Zamek otaczają parkowe drzewa, o tej porze roku już pozbawione liści. To pośród nich skryta jest grota, a ponieważ, podobnie jak cały kompleks, będzie odnowiona - po prostu mnie do niej nie wpuszczono. Natomiast udało mi się przekonać kierownika budowy, aby choć pozwolił mi wejść kilka kroków na jej teren. Uzbrojona w kask i sportowe buty po piaszczystej, dobrze ubitej drodze, która wkrótce stanie się aleją wjazdową, dotarłam przed fronton.

Teraz mogłam ogarnąć wzrokiem całość i już w myślach przygotowywać artykuł na nasz portal Turystyka rp.pl Zamek stoi na wzniesieniu - widać go doskonale z głównej szosy, co PR-owo działać będzie świetnie. U jego podnóża, bliżej szosy, znajduje się dodatkowa grupa budynków. Projekt miał na celu przywrócenie pierwotnej zabudowy gospodarskiej, jaka takie zamki w przeszłości otaczała. Powstał w pracowni Szaroszyk Rycerski Architekci. Warto dodać, że Piotr Szaroszyk jest autorem Najpiękniejszego Domu Świata http://www.szaroszyk.com.pl/index.php?m=M0010S0030T0070P00


Dekadę wcześniej miałam możliwość przeprowadzenia z nim wywiadu do LOT-wskiego Kaleidoscope'u, które wówczas było pismem na bardzo wysokim poziomie zarówno pod względem jakości zdjęć, jak publikowanych tekstów, jakości papieru, na jakim był wydawany i formatu eleganckiego magazynu. Teraz niestety poszybował tragicznie w dół, a żal... 
Wracając jednak do projektu kompleksu w Janowie, odtworzono stajnię, wzorując się na jej wyglądzie z końca XIX w., kiedy przejęła ją i zbudowała janowska stadnina, w takim samym stylu jak stajnie na jej terenie. Rozgości się w niej luksusowe spa dr. Ireny Eris. Ekskluzywna strefa odnowy biologicznej będzie tworzyć jedną całość z pływalnią i salą fitness. Ponadto powstanie tam filia Centrum Kompleksowej Rehabilitacji Jerzego Karwowskiego z Konstancina-Jeziornej k. Warszawy.  Pozostałe budynki swobodnie inspirowane czworakami są już efektem wizji architektów, gdyż nie dysponowali żadnymi wzorami z minionych czasów. Znajdzie się w nich pozostałe 120 pokoi i apartamentów hotelowych a la lofty, urządzonych w stylu wiejskim, skandynawskim. Spa zadebiutuje wraz z hotelem. Budynki na podzamczu wyraźnie odstają stylistycznie od architektury zamkowej – niektórym, w tym mnie, kojarzą się wręcz z obozem albo PGR-em. Jednak deweloper przekonuje, że nowoczesne, pudełkowe bryły przykryje planowana, gęsta zieleń tak, aby uwypuklić, górującą nad nimi, dawną siedzibę biskupią. Mam nadzieję, że tak się stanie, bo obiekt ma szansę stać się główną atrakcją turystyczną okolicy, która w nie nazbyt nie obfituje. A może inaczej, ma ich pełno, ale są bardzo słabo rozreklamowane. Nawet odbywający się co roku w Stadninie Hubertus ma zasięg lokalny. Więcej na ten temat, w tym o fascynującej historii zamku, w moim artykule w Rzeczpospolitej: http://turystyka.rp.pl/artykul/705174,1240579-Hotel-z-konstytucja-w-tle.html