Tłumy faunów, satyrów, nimf i wróżek hasają ponoć w okolicach największego jeziora we Włoszech, Lago di Garda. Przynajmniej wierzy w to mieszkająca nad nim ludność. Ten akwen wodny położony na przecięciu trzech regionów: Trydentu-Górnej Adygi, Lombardii i Wenecji Euganejskiej, w połowie drogi między Wenecją a Mediolanem zapełniać mają postacie zrodzone wprost z pradawnych, italiskich mitów. Wśród nich prym wiodą jednak dèi i dee, bogowie i boginie z rzymskiego panteonu, jak Jowisz, Mars, Eol, Neptun i Minerwa, jak również ich liczne potomstwo zrodzone w wyniku kontaktów z ludźmi. Szczególnie drogi sercom „tuziemców” jest Benàco, syn Neptuna – boga wód, chmur i deszczu. Do tego stopnia, że Lago di Garda bywa też nazywane Lago di Benàco. W legendach opowiadanych nad jeziorem bożek jawi się jako swoisty Casanova, tyle, że wzoruje się pod tym względem na samym wuju, bogu wszystkich bogów – Zeusie. Benàco ma więc „dziewczynę w każdym porcie”, jego miłosnych zapałów doświadczyły nimfy, ale i dziewice ze wszystkich zakątków jeziora, zatoczek i wysp, a nawet okolicznych wzgórz. Z tych związków rodziły się naturalnie kolejne nimfy, dzieweczki lub chłopcy.
Było ich tak wiele, że imiona potomstwa pokrył kurz mijającego czasu. Z wyjątkiem córki, pięknej nimfy o imieniu Garda, którą tatuś-wizjoner oddał bóstwu Sarca zawiadującemu Alpami i ich zimnymi wodami. Sarca dosłownie stracił głowę dla Gardy, więc ojciec mógł podyktować warunki – w pakcie ślubnym „stało" więc, że z tego związku powstanie wielkie jezioro. I tak w polodowcowym krajobrazie zaistniało Lago di Garda.
To jednak nie koniec historii. Ze ślubu (albo wg innej wersji, przypadkowej relacji) z urodziwą nimfą Fillide, Benàcowi przypadło rodzeństwo Limone (Cytryna) i Garmeo, które posłuszne woli ojca rozwinęło nad Gardą uprawy cytryn i cedrów, obejmując opieką również tamtejszy połów ryb. Założyli też znane dziś, letniskowe miejscowości: Limone i Gargnano. Już teraz całkiem serio - pod względem mnogości legend jezioro Garda stanowi fenomen na skalę krajową – nigdzie indziej nie ma tak żywej i obszernej mitologii lokalnej. (Źródła: La Saga delle Streghe Quinti, https://www.leggendedelgarda.com/, Simona Cremonini “Leggende, curiosita’ e misteri del Lago di Garda”).