Na wybierających się do Asyżu między 7 grudnia 2024 r. a 6 stycznia 2025 r. czeka mnóstwo wydarzeń mających na celu uczczenie świąt Bożego Narodzenia. W programie przewidziane są spektakle światła i dźwięku, czyli iluminacje obiektów sakralnych nawiązujące do oryginalnej wersji "Pieśni słonecznej" napisanej przez św. Franciszka, jak również źłóbki i żywe szopki - największe przed Bazyliką św. Franciszka oraz przed Bazyliką Matki Boskiej Anielskiej kryjącej w sobie Porziunkulę i miejsce zaśnięcia świętego z Asyżu. Tegoroczną nowością będzie natomiast "DeMusicAssisi Winter Edition", zimowy festiwal muzyki średniowiecznej przypominający dawne kolędy. Nie zabraknie stoisk ze świątecznymi, regionalnymi przysmakami i ozdobami. Dzieci przejadą się Bożonarodzeniową Kolejką, zajrzą do Domku św. Mikołaja, ale też posłuchają muzyki w wykonaniu mikołajowych bandów, obejrzą uliczne przedstawienia i animacje. Wisienką na torcie ma być występ Benedict College Gospel Choir z Południowej Karoliny, prawdziwy lider wśród zespołów w USA wykonujących tej rodzaj muzyki. Pełna wersja programu w języku angielskim i włoskim pod linkiem https://www.nataleassisi.it/en/ (Zdjęcia: https://www.facebook.com/nataleassisi)

Na początku był... Dardanos, w mitologii greckiej i rzymskiej król Dardanii, syn etruskiego władcy Korytosa i protoplasta Trojan. Jemu dzieje bajeczne przypisują ufundowanie miasta na osiem wieków (!) przed powstaniem Rzymu i postawienie świątyni na cześć Minerwy, bogini mądrości, sztuki i rzemiosł (jej grecką odpowiedniczką była Atena). Pozostałością po antycznej budowli jest fasada kościoła Najświętszej Marii Panny nad Minerwą na głównym placu historycznej części Asyżu, czyli Piazza del Comune, który w czasach rzymskich również pełnił funkcję forum. Pliniusz Starszy 23-79 r n.e.), nim zginął podczas najsłynniejszej erupcji Wezuwiusza w 79 r. n.e., zdążył opisać w swoim epokowym, 37 -tomowym dziele "Historia naturalna" asisinates jako należących do Umbrów, jeden z najstarszych ludów Italii. Miasto podbite następnie przez Etrusków, stało się potem ważnym, rzymskim municipium. I to z tego okresu pochodzi zarówno wspomniana w legendzie świątynia Minerwy, przerobiona z polecenia papieża Pawła III na świątynię katolicką w XVI w., jak i pozostałości amfiteatru z I w n.e. Podczas gdy jednak sześć strzelistych, rewelacyjnie zachowanych żłobkowanych kolumn zwieńczonych korynckimi kapitelami, podtrzymujących architraw i tympanon kościoła podziwiają dzień w dzień tysiące turystów, amfiteatr leży poza trasami, jakimi przewodnicy prowadzą wycieczki. Przy czym jedna, istotna uwaga - właściwie amfiteatru samego już nie ma, ale został zapamiętany w murach, jakie wykorzystane zostały do wzniesienia domów i elipsoidalnej formie budownictwa okalającego dawną arenę. W ten sposób na planie dawnej budowli powstała w średniowieczu nowa dzielnica. Jej sercem jest dawna arena - dziś ogród okolony wysokim murem. Nie znalazłam informacji, czy i jakie spektakle się tu odbywały. Prawdopodobnie na arenie walczyli ze sobą gladiatorzy. Być może musieli też stawiać czoło dzikim bestiom? Natomiast raczej nie organizowano w tym miejscu naumachii, widowisk przedstawiających bitwę morską tak, jak w rzymskim Koloseum. Mury i źródła milczą na ten temat, ale ja lubię sobie puścić wodze wyobraźni ilekroć nogi poniosą mnie w te okolice. Zainteresowanych odkrywaniem mniej znanego Asyżu zachęcam do odwiedzenia tego zakątka. Znajduje się w dzielnicy Porta Perlici,w sąsiedztwie drogi prowadzącej do franciszkanskiego eremu Carceri.