A ja tam byłam, wino wyborne piłam, smakowitości kosztowałam, canzoni italiane słuchałam... Ale od początku. W ubiegłą sobotę, 11 lutego, a więc niemal w przeddzień święta miłości uczestniczyłam w Gnieźnie w imprezie zatytułowanej "Wieczór włoski - la musica del cuore". Wydarzenie zostało koncertowo zorganizowane przez doskonały duet - Miejski Dom Kultury w Gnieźnie https://mok.gniezno.pl/ oraz restaurację "La dolce vita" https://ladolcevita.com.pl/#start Przedsięwzięcie nie lada zważywszy, że za stołami lokalu zasiadło 130 gości, którzy od początku bawili się po włosku, czyli całym sercem i duszą. Do śpiewów i pląsów odbywających się nie tylko na sali balowej, ale też spontanicznie, w różnych punktach restauracji zachęcił Pino Serio, piosenkarz rodem z Palermo, posiadacz bardzo ciekawego głosu, obdarzony niezwykłym wręcz talentem do imitowania gwiazd włoskiej piosenki, ale też zdolnościami interpretacyjnymi. Posłuchajcie na you tube: https://www.youtube.com/channel/UC6bMKkpTwma-hhPlh2KkwRQ Jednocześnie ten artysta występujący od lat w wielu miejscach Polski jest osobą niezwykłej skromności i uroku. Polubiliśmy się więc z Pino od pierwszego wejrzenia i już myślimy o wspólnych projektach. Pino grał gościom zarówno wielkie, włoskie przeboje,jak i trochę disco, ale też swoje ulubione latino. W międzyczasie zaś na stoły wjeżdżały kolejne dania kolacji all'italiana. Mnie najbardziej smakowało prosciutto crudo, serwowane niebanalnie, gdyż zamiast melona towarzyszyły szyneczce karmelizowana, gorzka pomarańcza z Sycylii, niezwykły dressing malinowy i... pewien czarodziejski składnik, którego nie wyjawię, gdyż sekretów kuchni zdradzać nie należy - po prostu trzeba przyjść do "La dolce vita" i spróbować: Nie mogło zabraknąć specjalności kuchni sycylijskij, czyli arancini - kulek ryżowych z mozzarellą, również tutaj podanych w nieco zmienionym "entourage'u": Zupa rybna była tak wyborna, że nieprzyzwoicie się na nią "rzuciłam" zapominając uwiecznić. Danie główne to ossobucco, a na deser naturalnie cannolo: Jako gość wieczoru wpasowałam się w tematykę opowiadając zgromadzonym o tym, "Jak kochają Włosi". Było to pretekstem do pokazania romantycznych miejsc w Italii, które zyskały to miano dzięki literaturze lub filmowi. Takim miejscem jest bez wątpienia Werona, ale też utożsamiana z Romeo i Julią miejscowość Montecchio Maggiore w regionie Wenecja Euganejska (Veneto) https://italiannawdrodze.blogspot.com/2013/06/gdzie-mieszkali-romeo-i-julia-w.html Zgodnie z lokalną legendą związaną z toskańskim miastem Lukka, która kobieta dotknie marmurowego sarkofagu Ilarii del Carretto w kościele S.Martino - zyska miłość: https://italiannawdrodze.blogspot.com/2013/10/marmurowa-ilaria-love-story-z-lukki-na.html W mojej opowieści nie mogłam pominąć wyspy Procida w Zatoce Neapolitańskiej, o której pisałam przed rokiem w Travelerze National Geographic: https://italiannawdrodze.blogspot.com/2021/12/niesmiay-listonosz-z-procidy.html Było mi niezwykle miło, że po tej krótkiej prelekcji z prośbą o autograf na mojej książce wydanej dziesięć lat temu (!), czyli "Włochy, jakich nie znacie", która doczekała się dwóch wydań i sprzedała na pniu zyskując status bestsellera zwróciła się jedna z uczestniczek spotkania. Zrobiłyśmy sobie naturalnie pamiątkowe zdjęcie: Podobnie jak z wieloma innymi gośćmi, którzy prosili mnie o ciąg dalszy opowieści już przy swoich stołach: Pod koniec imprezy odbyła się tombola, czyli losowanie nagród od sponsorów - na zdjęciu p. Dariusz Pilak, szef gnieźnieńskiego MOK, od którego po prelekcji dostałam ten wspaniały bukiet kwiatów widoczny na zdjęciach, Daria Malinger z MOK - organizatorka i koordynatorka wydarzenia oraz Pino Serio - tu w roli losującego szczęśliwców: W gronie sponsorów znalazło się polsko-włoskie małżeństwo właścicieli włoskich delikatesów "Sycylijska uczta" z mnogością pyszności po bardzo rozsądnych cenach https://sycylijskauczta.pl/: W finale zrobiliśmy sobie selfie z właścicielem "La dolce vita" - chapeau bas za całokształt! Nie dziwię się, że lokal został przez ostatnie trzy lata z rzędu uhonorowany nagrodą Orły Gastronomii!: Fotorelację z tego wydarzenia znajdziecie na stronie FB MOK Gniezno:https://www.facebook.com/MOKGniezno Zdjęcia: Archiwum własne, Daria Malinger MOK Gniezno.

To już pojutrze. Spotykamy się na wystawnej kolacji w historycznej stolicy Polski. O czym Wam opowiem? O tym, jak kochają i kochali Włosi - wczoraj i dziś. Skonfrontuję stereotypy z "realem". Pokażę, na ile amoroso są Włosi, a w jakim stopniu Włoszki. Odwiedzimy też dzięki moim zdjęciom kilka miejsc kojarzących się z miłością. I nie tylko będzie to Werona z domem Julii oraz słynnym balkonem, który w rzeczywistości jest dolepionym do fasady... sarkofagiem! Zresztą wszystko to tylko literacka fikcja :) Poznacie wzruszającą, również owianą legendą historię tej pięknej damy śpiącej snem wiecznym w toskańskiej Lukce: A także miłośne starania o serce wybranki pewnego listonosza na wyspie Procida, która w ubiegłym roku dzielnie dzierżyła tytuł Stolicą Włoskiej Kultury: Przeczytam Wam też fragment mojej powieści napisanej pod pseudonimem - dla chętnych możliwośc kupienia II wydania, w wersji elektronicznej i pod moim nazwiskiem: Zapraszam!

Nie zdawałam sobie sprawy, że Włosi są autorami tak wielu wynalazków. Oto wybrane z nich: 1) Prototyp telefonu - aparatu do komunikacji, za pomocą którego jego autor, Antonio Meucci (1808 - 1889) mógł rozmawiać między piwnicą a I piętrem swojego domu. Urodzony we Florencji, z powodów politycznych musiał emigrować za ocenach najpierw osiadając na Kubie, gdzie w 1857 r. wymyślił swój "telefotron", a potem w USA, gdzie zarabiał na życie jako właściciel małego zakładu produkującego parafinowe świece. Co ciekawe, przed 20 lat jego współnikiem był... Giuseppe Garibaldi. Jak wiadomo, powszechnie wynalazcą telefonu uznawany jest Alexander Graham Bell. Obaj panowie walczyli ze sobą w sądzie - Meucci z powodów finansowych nie zdołał opatentować swojego telefonu (opłacił jedynie patent czasowy, który ekspirował), posądzal też Bella, że ukradł jego pomysł. W rezultacie sąd uznał, że Meucci jest wynalazcą telefonu mechanicznego, a jego rywal - telefonu elektrycznego. Jednak wszystkie splendory spadły na tego ostatniego. Włosi jednak dalej utrzymują, że to Meucci wynalazł telefon - bohaterowie znanych, włoskich filmów jak "Ojciec chrzestny III" czy "Rodzina Soprano" wspominają o tym fakcie: 2) Automatyczny ekspres do kawy - ma kilku ojców. Pierwszym jest Angelo Moriondo, właściciel "American Bar" w Turynie, gdzie swoim klientom podał po raz pierwszy kawę z takiej "maszynerii" już w 1884 r., a wynalazek opatentował. Drugi ekspres do kawy ekspresso, będący ulepszoną wersją prototypu Moriondo opatentował w 1901 r. Luigi Bezzera w Mediolanie. Załozony wówczas zakład produkcji seryjnej działa do dziś - cały czas po egidą rodziny Bezzera Poniżej prezentowany model, wzorowany na tym z czasów Belle Epoque można teraz kupić: Te bardziej kojarzone z Włochami to naturalnie skrzypce autorstwa Andrei Amatiego (1500 r.), radio Giuglielma Marconiego (1897), pizza Margherita czy Nutella Ferrero (1964). c.d.n. Zdjęcia: Wikipedia, Bezzera

Od 1 lutego br znów działa moja firma "Santa Margherita" (kilka lat temu ją zawiesiłam). Co oferuję? 1) Pilotaż grup szkolnych - wycieczki krajowe: 2) Pilotaż wycieczek zagranicznych - specjalizacja Włochy: 3) Pilotaż grup biznesowych (incentive): 4) Przygotowanie programu wycieczki na zamówienie biura podróży i jej pilotaż: 5) Pomoc przy organizacji wakacji osób indywidualnych (łącznie ze wskazaniem ciekawych miejsc wypoczynku): 6) Organizacja i prowadzenie eventów (konferansjerka): 7) Pisanie artykułów do gazet, magazynów, pism specjalistycznych: 8) Pisanie przewodników turystycznych: 9) Pisanie powieści/ghostwriting: 10) Prowadzenie slajdowisk podróżniczych dla bibliotek, domów kultury in.: 11) Występy eksperckie w radio/TV: 12) Pomoc włoskim firmom rozpoczynającym/prowadzącym działalność na rynku polskim: 13)Reprezentacja/PR włoskich firm na rynku polskim: ZAPRASZAM DO KONTAKTU:

Triest. Ponad dekadę temu (jak ten czas pędzi, bezczelny!). Piazza d'Unita' d' Italia, czyli plac Zjednoczenia Włoch, określany jako największy w Europie. Prawdziwy, elegancki salon na świeżym powietrzu otoczony pałacami wzniesionymi między XVIII w. a pocz. XX w. Z Ratuszem w głębi łączącym w sobie architekturę paryską z niemiecką. Z jego okien urzędnicy mogą podziwiać Zatokę Triesteńską, na którą plac się otwiera - genialna wręcz lokalizacja. Jestem akurat na press tourze organizowanym przez region Friuli Wenecji Julijskiej, którego Triest jest stolicą. W czasie wolnym trafiam zupełnie przez przypadek na policyjną imprezę otwartą dla wszystkich, podczas której na placu prezentowane są pojazdy, jakimi poruszali się w swojej pracy w kolejnych latach stróże porządku. Wśród nich moje oczy rwie błękitna maska Lamborghini, przy którym koniecznie muszę mieć zdjęcie. Przystojny niczym szatan poliziotto, po tym jak czaruję go uśmiechem blondynki, trzaska mi całą serię fotek: Wracam do tych zdjęć z dużym sentymentem właśnie teraz, gdy Lamborghini rozpoczyna serię wydarzeń związanych z obchodami 60-lecia marki, której pomysłodawca Ferruccio Lamborghini był właścicielem zaledwie przez pierwszych dziewięć lat (począwszy od 1963 r.). Potem zakład przechodził z rąk do rąk - m.in. Chryslera, korporacji Sedtco z udziałowcami z Indonezji, wreszcie Audi Group, którego Automobili Lamborghini S.p.A. jest teraz częścią. Od 2001 r. w Sant'Agata Bolognese od zawsze kojarzonym z fabryką Lamborghini działa muzeum marki - Automobili Lamborghini Museum, które właśnie na nowo otworzyło odnowioną wystawę prezentującą 19 modeli samochodu, będącą pretekstem do opowieści o sześciu dekadach historii marki. Oczywiście z postacią Ferruccia Lamborghini w tle. Wśród zgromadzonych modeli jest "mój" radiowóz w błękitach z napisem polizia i kogutem na dachu, ale też charakterystycznym znaczkiem marki. Mógł gonić przestępców rozwijając prędkość do 300 km/godz. (w środku ma centrum rejestracji wykroczeń, wideorejestrator wyposażony w GPS i radiostację), ale też służyć za karetkę pogotowia, w której znajdowała się apteczka i defibrylator, a nawet wóz do transportu organów ludzkich do przeszczepu! Są też i inne modele: Nie brak najnowszych, sportowych "perełek", jak Aventador: Albo Huracán Sterrato (jeszcze nie w sprzedaży): Natomiast 28 maja 2023 r. na piazza Maggiore w Bolonii zaplanowane jest wydarzenie koronujące jubileuszowe obchody, podczas którego znów będzie można zobaczyć różne modele Lamborghini, w tym ikonę - Countach Info: Automobili Lamborghini Museum https://www.lamborghini.com/en-en/museum Adres: Via Modena, 12 40019 Sant’Agata Bolognese (Bologna) - Italy Phone: +39 051 681 7611; Bilety https://www.ticketlandia.com/m/lamborghini-museum UWAGA: To placówka bez barier dla osób niepełnosprawnych - są pochylnie i windy. Oprócz zwykłego zwiedzania można też odwiedzić linie produkcyjne. Zdjęcia: Archiwum własne autorki, FB Automobili Lamborghini Museum