Za oknem leje. O upałach lada chwila zapomnimy, a pod koniec października będzie nam się marzyć ciepełko. Wtedy właśnie wraz z biurem pstravel z Gniezna zapraszam na wypad na wyspę Afrodyty - na Cypr. 

Rankiem gościłam wiosce Skarinu zwanej "sercem Cypru", gdyż w tym miejscu krzyżują się drogi prowadzące do Nikozji, Limassol i Larnaki, a lotnisko w tym ostatnim mieście odległe jest tylko o 20 minut.

Zbudowane z kamieni polnych, szare miasteczko przytulone do wzgórza jest idealnym miejscem do wypoczynku dla tych, którzy chcą uciec od wielkomiejskiego gwaru.


Mieszkańcy przygotowali dla turystów szereg apartamentów mieszczących się tradycyjnych wnętrzach (podłogi z cypryjskiego marmuru, bielone ściany zdobione starymi fotografiami, makatami czy dawnymi sprzętami gospodarczymi).


 Jednocześnie te mieszkanka mają wszystkie "wygody", jakich oczekuje miastowy: w pełni wyposażone, nowoczesne łazienki, klimatyzację lub ogrzewania w zależności od temperatury na zewnątrz, lodówkę, kominek, TV i odtwarzacz DVD, kuchenkę/piec elektryczny. Wiele apartamentów oferuje baseny. Ceny od 50 euro za dzień od apartamentu. Rosnące wokół palmy, drzewka cytrynowe i pomarańczowe, pnące się w górę, mięsiste kaktusy oraz mnóstwo kwiatów w doniczkach nadają swojskości.


Skarinu oczarowuje wąskimi uliczkami meandrującymi w górę lub w dół. Przy wielu z nich działają małe zakładziki i sklepiki rzemieślników. Tu skosztujemy mleko prosto od osiołka, wino, miód, konfitury z pomarańczy, zaopatrzymy się w zioła przeciw wszystkim dolegliwościom - ja nabyłam te do lepszego funkcjonowania szarych komórek,a także w pyszną oliwę sprzedawaną w plastikowych butelkach (pół litra - 5 euro!). Szczególnie zachwycił mnie sklepik Anny Cosmas - Tsimpi shop, która była zresztą moim cicerone po miasteczku. To właśnie jej matka, Pantelitsa Michalis Cosmas jest autorką najdłuższego na świecie 8,40 m x 1,80 m, haftowanego obrusa wpisanego do księgi Guinessa.


Fotografia dumnej hafciarki wraz z dyplomem Guinessa, a co najważniejsze samym obrusem z holenderskiego płótna zdobionego lokalnym haftem są wyeksponowane dumnie na komodzie w widocznym rogu sklepiku. Mogłam to dzieło wziąć w rękę - pięć lat roboty! W sklepiku, w kapitalnej, starej szafie tłoczyły się, czekając na chętnych inne obrusy, serwetki, a nawet mięciutkie ręczniki obrębione haftem. Ceny - zaskakująco niskie (za większy ręcznik - typu do włosów, zaledwie 7 euro). Zaopatrzyłam się słój miodu, różane loukum, a Anna wręczyła mi w prezencie puderniczkę z wyszywanym wieczkiem. Cudo!


Miałam też okazję obejrzeć, jak produkowany jest ser halloumi - w niewielkim zakładziku, siłą zaledwie kilu rąk. To nie wyrób chemiczny-fabryczny, a prawdziwe arcydzieło smaku prosto z natury:

Za oknem szum fal uderzających nieśpiesznie o brzeg. Nie widzę plaży, od której wziął nazwę mój cztero - i pół gwiazdkowy hotel - Palm Beach, stojący tuż nad morzem. Widzę natomiast rzęsiście oświetlony lazur basenu zewnętrznego w palmowym gaju, poprzedzającym wyjście na plażę. Ja jutro wypróbuję basen wewnętrzny, bo mimo ponad 20 st. w dzień jest jeszcze za zimno na ekscesy.


O 20.40 lokalnego czasu wylądowałam na Cyprze. Dobrze leciało mi się Wizz Airem - pilot sprawnie prowadził airbusa mimo kilkukrotnych, choć niewielkich, ale jednak turbulencji. Fachowo ją poderwał do lodu na lotnisku Chopina i miękko posadził w Larnace. Tylko potem rozległ się potężny hałas, zupełnie jakby z setka kucharek zaczęła walić pokrywkami w garnki. To trzęsło się wszystko to, co mogło się ruszać wewnątrz maszyny: półki na bagaże, fotele ze stolikami, ścianki działowe, wózki stewardes... Wrażenie niesamowite, jakby się nam samolot miał rozlecieć. No cóż, nowy model to najwyraźniej nie był, ale, zgodnie z powiedzeniem, "stary ale jary" doleciał do celu, a o to chodziło. Najważniejszy jest jednak fakt, że Wizz Air ma tę przewagę nad naszym narodowym przewoźnikiem, że oferuje rejsy z Warszawy do Larnaki o "ludzkiej godzinie" - wylot o 15.40, podczas gdy LOT od lat wielu skazuje turystów na podróżowanie o koszmarnie nocnych porach.


Lotnisko w Larnace przestronne, jasne, przyjazne, dobrze oznakowane. Sklepy dobrze zaopatrzone i te promocje! Dwa flakony na prawdę dobrych perfum, eleganckich zapachów, jakich u nas nie dostanę, po 80 ml za 39.90 euro! Niech się "schowa" duty free na Chopinie!
 Bagaże od razu dostarczono na taśmy, bijąc chyba rekordy wszystkich prędkości. To lubię! W ten sposób chyba w kwadrans od wylądowania samolotu siedziałam już sobie w przestronnym wnętrzu lux-taksówki wiozącej mnie do hotelu (to była prawie limuzyna!). Jechało się jak po stole, bo dwupasmówka łącząca lotnisko z miastem ma najwyraźniej niedawno położony asfalt oraz pełno tablic informacyjnych, które mogą być pomocne zwłaszcza przyjezdnym wypożyczającym wóz po wylądowaniu. Nawet, jeśli po raz pierwszy są na Cyprze, to drogi nie zgubią!
Teraz po kąpieli pod prysznicem - do wyboru z opcją wanny, w wymarzonej perspektywie mam zalegnięcie w potężnym łożu o nieskazitelnie białej pościeli.


Przyjęto mnie tu elegancko - w srebrnym naczyniu mroziła się butelka szampana Pol Remy, a obok pysznił się duży talerz owoców, w tym moje ulubione, granatowe winogrona - przesłodkie!


Tak się składa, że właśnie dziś przypada tutaj Zielony Poniedziałek - pierwszy dzień Wielkiego Postu. Na Cyprze w Zielone Świątki nie je się mięsa - lokalsi są bardziej tradycyjni niż Polacy i przestrzegają postu. Tego dnia menu koncentruje się wokół warzyw.

 Jutro ruszam na objazd wyspy - start już 8.30. kierunek; Pafos. (Zdjęcia: Palm Beach Hotel, własne)