Wiecie, gdzie znajduje się geometryczny środek Polski? W miejscowości Piątek w woj. łódzkim. W dodatku w samym jego centralnym punkcie, na rynku. I jest... paskudny. A ściślej fatalny jest socrealistyczny w formie pomniczek tkwiący tamże "ku pamięci". Już po raz drugi musiałam (nie chciałam) do Piątku dojechać. Ze dwa-trzy tygodnie temu (jak ten czas pędzi!), z grupą ZBOWID-owców. Najstarszy uczestnik liczył wiosen 95, ale maszerował dziarsko, a pierś zdobiły dumnie odznaczenia z PRL: krzyże zasługi i tym podobne wyróżnienia.
Jak wyliczono ówże środek?  Poprzez przecięcie linii prowadzących od najdalej wysuniętych punktów na północ i południe oraz na wschód i zachód - odpowiednio Jastrzębia Góra, Opołonek, czyli graniczny szczyt w Bieszczadach Zachodnich, zakole Bugu i zakole Odry.
Tak sobie myślę, że pomnik, jak i cały entourage można by jakoś uestetycznić, zmienić, upiększyć, bo na razie piątkowy rynek zasmuca przypadkową architekturą - pomieszaniem ocalałych, rozsypujących się kamieniczek z "pustakami". O rabatki też mógłby ktoś zadbać. Piątek miałby szansę stać się nie lada atrakcją turystyczną, ale chyba zabrakło wizji.

Wybrałam się dzisiaj na jeden dzień do Torunia. Za dwa dni w mieście Kopernika otwiera podwoje Muzeum Pierników - już wreszcie we własnej siedzibie, bo dotąd gościło w podziemiach domu wielkiego astronoma. Po drodze, jak zwykle przystanek na małe co-nieco. I nagle okazuje się, że nasz bus wylądował w geometrycznym środku Polski, czyli Gminie Piątek. Odkryłam to zupełnie przez przypadek zafascynowana budynkiem gminy "na bogato".
 To była pierwsza budowla na rynku, która dosłownie "rzuciła" mi się w oczy, kolokwialnie mówiąc. Dlaczego? Bo poza tym na rozległym rynku królowała architektura od Sasa do lasa.

 Każdy dom w zupełnie innym, architektonicznym stylu z przewaga PRL-owskich klocków, ale i nowszych budynków niemniej szkaradnych. I tylko gdzieś z boku stojąca kamieniczka, ongiś ładniutka, dziś poszarzała. Kiedyś zapewne tylko takie kamieniczki okalały ten rynek, "ozdobiony" dodatkowo stacją benzynową pośrodku z punktem gastronomicznym a la' Warszawa. Na jego tyłach dostrzegłam nagle dziwne dzieło sztuki bardzo współczesnej we wstrząsająco cytrynkowym kolorze. Podeszłam bliżej, wycelowałam weń lufę aparatu i na zbliżeniu dostrzegłam napis: "Geometryczny środek Polski". A to ci niespodzianka! Taki paskudny!
Wiem, znów się czepiam, zamiast chwalić, głaskać, przymilać się. Za to nie zaproszą na jakiś study tour czy inny wyjazd prasowy. Trudno. C'est la vie! Mnie się jednak marzy, aby taki geometryczny środek Polski estetycznie wyeksponować, uczynić go głównym elementem promocyjnym Gminy, która najwyraźniej nie ma na to żadnego pomysłu. Bo za biurkami siedzą urzędnicy jeszcze zatopieni w poprzedniej epoce i stawiają podpis zatwierdzający postawienie wątpliwej wartości, nie wiedzieć co przedstawiającego "dzieła sztuki", za które ktoś komuś z publicznych pieniędzy zapłacił zapewne niemało. Powinno się o tym pisać, wytykać palcem, siekać krytyką.
Dobrze, że metą mojej podróży był Toruń, gdzie władzom miasta należy się szóstka z plusem za to, jak ono dziś wygląda!

Ale na ten temat w kolejnym poście. Dziś już po prostu padam po 6 godzinach w busie... A już pojutrze kolejna wyprawa. Wracam do Talaria Ladies Spa!