Jedna wybitna aktorka wspominającą drugą to dziś rzadkość, bo na szklanych ekranach wielkie gwiadzki wyparły gwiazdeczki o miernych talentach. Dlatego bardzo warto regularnie odwiedzać niewielki lokalik na warszawskim Żoliborzu, Kalinowe Serce, który stał się ostoją prawdziwej sztuki. Co tydzień w jego wnętrzach odbywa się kolejne, interesujące spotkanie. W najbliższą sobotę 18 października o godz. 19.30 z Zofią Kucówną, która opowie o swojej koleżance jeszcze z czasów krakowskiej Państwowej Wyższej Szkoły Aktorskiej (dziś PWST), Kalinie Jędrusik. Niezapomniana aktorka teatralna, która grała na scenach u największych reżyserów: Erwina Axera, Konrada Swinarskiego, Kazimierza Dejmka, Andrzeja Łapickiego, w teatrze telewizji - ostatni spektakl, na rok przed śmiercią, w Vatzlavie Mrożka reżyserowanym przez Kazimierza Dejmka, w filmach - ach, ta Lucy Zuckerowa w "Ziemi Obiecanej" Andrzeja Wajdy! Prawdziwa gwiazda Kabaretu Starszych Panów. I kociara. Żoliborz bez niej i Stanisława Dygata nie ma już tego uroku...

Zabrzmi jak reklama, ale rzeczywiście często kupuję buty Baty. Przez dłuższy czas nie zastanawiałam się, kto jest ich producentem, choć zazwyczaj cechuje mnie dociekliwość. Całkiem niedawno dopiero dowiedziałam się, że czeskie miasto Zlin świętuje w tym roku stulecie narodzin Tomasza Baty juniora, syna legendarnego założyciela firmy Bata." Tomasz Bata Jr. – Szewc na cały świat" - taki tytuł nosi unikatowa wystawa zdjęć wielkoformatowych dokumentująca życie osobiste i zawodowe artysty. Można ją oglądać do końca roku w atrium Uniwersytetu Tomasza Baty w Zlinie. Ekspozycję "Idea Baty – Dziś fantazja, jutro rzeczywistość" obejrzymy w budynku nr 14 na terenie miasteczka Baty. Zgromadzonych jest tu ponad tysiąc eksponatów prezentujących dzieje zlínskich zakładów oraz historię rzemiosła obuwniczego.

Warto zwiedzić także słynny wieżowiec Baty, zbudowany pod koniec lat trzydziestych ubiegłego wieku. Był on wówczas drugim co do wysokości budynkiem w Europie. Biuro - winda Baty zostało niedawno starannie wyremontowane. Można tu zobaczyć szereg elementów wyposażenia pochodzących z tamtych czasów, włącznie z umywalką i klimatyzacją. Na najwyższym piętrze budynku znajduje się, dostępny przez cały rok, taras, z którego rozpościera się panoramiczny widok na kolonię batowskich domków. Nie można przeoczyć willi założyciela obuwniczego imperium, zbudowanej w latach 1909-1911. Wnętrza zdobią liczne perełki architektoniczne. W budynku mieści się Fundacja Tomasza Baty. Bata senior stworzył podwaliny pod przyszłe imperium obuwnicze syna. Otworzył zakład produkcji obuwia w 1894 r., a już po dekadzie produkował 2200 par dziennie. Mimo kłopotów z zaopatrzeniem i niedostatkiem personelu w czasie I wojny światowej, do 1917 r. sprzedaż jego butów wzrosła do blisko 2 mln par rocznie. Tomasz Bata jr przejął schedę po ojcu i stworzył światowej sławy koncern obuwniczy. Znany był z wprowadzenia amerykańskich metod motywowania pracowników oraz znaczącej automatyzacji produkcji obuwia. Stworzył dla swych podwładnych niezwykły, jak na ówczesne czasy, program socjalny, kulturalny i edukacyjny. Dziś firma Bata zatrudnia niemal 60 tysięcy pracowników w 60 krajach świata i sprzedaje milion par obuwia dziennie. Więcej na stronach: http://www.bata.com/our-history/, http://www.tomasbata.com/biography.html?lang=en, (Źródło i zdjęcia: www.czechtourism.com)

- Nawet nie zdajesz sobie sprawy, jak pięknie opowiadasz - uświadomił mi wiele lat temu Ważny Mężczyzna w Moim Życiu. - Zwróciłem na Ciebie uwagę, bo przyciągnął mnie Twój głos i sposób narracji. Niezwykły! - dodał. Gdy pierwszy raz siadałam przed radiowym "sitkiem", właśnie te słowa brzmiały mi w uszach sprawiając, że zamiast tremy czułam tylko radosne podekscytowanie nową, dziennikarską przygodą. Przyznam, że nie zniechęciły mnie nawet, kilka lat później słowa Mężczyzny Zupełnie Nieważnego w Moim Życiu, iż mam zupełnie nieradiowy głos. Od czasu szkoły muzycznej zawsze wiedziałam, że brzmię dobrze. Zajęcia z dykcji na PWST tylko mi jeszcze pomogły. A tenże, ujmijmy to, epizodyczny pan, też był dziennikarzem, co istotne, bo wśród par wykonujących ten sam zawód rywalizacja pojawia się często i sprawia, że taki związek w pewnym momencie się rozsypuje. Wracając do radia - uwielbiam w nim występować i opowiadać, zwłaszcza o Italii, dlatego teraz z ogromną przyjemnością przyjęłam propozycję wystąpienia w nowej stacji, prowadzonej przez Włocha osiadłego w Warszawie. Do tej pory wszystkie audycje były w języku Dantego, dzisiejsza, z moim udziałem - po polsku.Oto ona - godzinna porcja rozmowy o Włoszech, miejscach mniej znanych rodakom, kuchni - w związku ze zbliżającymi się targami regionalnych produktów włoskich, o których już na tym blogu pisałam, przeplatana moimi ulubionymi piosenkami w wykonaniu najlepszych cantautori:  http://www.spreaker.com/user/idiitalia/targi-produktow-wloskich-warszawa-od30-9 A przy okazji zajrzyjcie na FB na stronę radio I di Italia. Warto go posłuchać w oryginale :) www.facebook.com/idiitalia

Opisywałam przed pół roku na tym blogu historię Mastro Lindo, naszego targowego człopaka-złotej rączki http://italiannawdrodze.blogspot.com/2014/06/mastro-lindo-jedzie-w-swiat.html Teraz znów do niej wracam, bo samo życie pisze najciekawsze scenariusze, a tego wariantu przewidzieć nie mogłam. A zatem, co się dalej działo z naszym Mastro Lindo? Pojechał w świat realizować italian dream? Nic z tych rzeczy, bo w pięknym pokoju hotelowym... przespał odjazd swojego pracodawcy. To jednak nie zniechęciło Davide, który przed dwoma tygodniami odezwał się do mnie i prosił koniecznie o odnalezienie naszego bohatera. Numer, jaki mi dostarczył okazał się nieaktualny, ale Mastro Lindo jest chyba jednak w czepku urodzony, bo koleżanka z targu miała na niego inny namiar, tym razem dobry. Namówiła mnie przy okazji do wynajęcia "dzieciaka" do sprzątania piwnicy - z jej zagraconymi strychami uporał się po mistrzowsku, w ekspresowym tempie. Moją "stajnię Augiasza" też doprowadził do ładu w bodaj dwie godziny. Przy okazji solidnie go nakarmiłam i dałam jeszcze wałówkę do domu. Jak zwykle bez pieniędzy i chętny do roboty, zgodził się od razu na powtórkę z rozrywki czyli pracę na naszym targu.
A zatem zaczynamy już za kilka dni... Oby tylko nie lało... Może tym razem Mastro Lindo nie prześpi swojej szansy, do czego go będę namawiać. A przy okazji zapraszam wszystkich czytelników na nasze mercato pod chmurką :)

Polska kinematografia będzie głównym bohaterem 18. edycji festiwalu filmowego „Czarne Noce”, który odbędzie się od 14 do 30 listopada 2014 w stolicy Estonii – Tallinie. Podczas trwania imprezy zaprezentowanych zostanie ponad 20 obrazów polskich autorów, w tym jeden z nich jako film otwarcia. W programie „Czarnych Nocy” znajdziemy m.in. „Psie Pole” w reżyserii Lecha Majewskiego oraz „Obce ciało” Krzysztofa Zanussiego, a cały festiwal otworzy pokaz „Powstania Warszawskiego”. Seanse polskich filmów nie są jedynym wyrazem uznania organizatorów dla polskiej kinematografii. Nagrodę za całokształt twórczości odbierze bowiem Maja Komorowska. Oprócz programu głównego, Polska reprezentowana jest również w konkursach festiwalowych: Animated Dreams, Just Film oraz Sleepwalkers. Estońscy miłośnicy X muzy będą mieli zatem okazję do zagłębienia się w świat polskiego kina. Pierwsza edycja „Czarnych Nocy” odbyła się w 1997 roku. Zaprezentowano wtedy 25 pełnometrażowych filmów, które obejrzało łącznie 4500 osób. Od tamtego momentu, festiwal rozrastał się systematycznie i sięgał po dzieła twórców z coraz dalszych krańców świata. W ciągu 10 lat liczba filmów oraz widzów zwiększyła się ponad dziesięciokrotnie, wyświetlano różne gatunki filmów ze wszystkich kontynentów. W ubiegłym roku podczas festiwalu 220 pełnometrażowych oraz 250 krótkometrażowych produkcji obejrzało łącznie 77　600 osób. „Czarne Noce” są piętanstym festiwalem filmowym dołączonym przez Międzynarodową Federację Zrzeszeń Producentów Filmowych do grupy „międzynarodowych festiwali konkursowych” (dawniej „kategoria A”), wśród których znajdują się również imprezy takie jak Cannes, Berlin, Wenecja, Tokio czy San Sebastian. Więcej informacji iżródło: www.visitestonia.com http://2014.poff.ee/