21 marca to Światowy Dzień Poezji ustanowiony przez UNESCO. Pomimo zamknięcia w domach, Włosi chcą uczcić ten czas wieloma wydarzeniami organizowanymi w sieci aż do 25 marca, kiedy, po raz pierwszy w historii obchodzony będzie Dantedi' - Dzień Dantego (w przyszłym roku minie 700 lat od śmierci "ojca języka włoskiego"). W związku z tym Societa' Dante Alighieri startuje z ogólnoświatową kampanią zapraszając wszystkich pozostających w domu do otwarcia okien i balkonów, aby przeczytać wspólnie tę pieśń z "Boskiej Komedii", w której Paolo i Francesca dowodzą, że miłość może zwyciężyć wszystko:

Miłość, co łatwo serc zacnych się chwyta,
Skuła go czarem mej ziemskiej postaci;
Wzdrygam się pomnąc, jak była zabita.
Miłość, co zawsze miłością się płaci,
Tak mi kazała w nim podobać sobie,
Że go nie zgubię już ni on mnie straci" (Pieśń V Piekło)

Wspólna, ponad krajowa i ponad kontynentalna lektura wyznaczona została na 25 marca na godzinę 18. Dołączymy? To będzie nasza deklaracja, że kochamy Italię, że wspieramy ją w trudnych chwilach i mimo, że epidemia trzyma nas z dala od niej i od innych ludzi, to czytanie Dantego może nas połączyć.

Udostępniajmy tę inicjatywę poprzez hasztagi: #stoacasacondante #ioamolacultura #WeAreItaly

 (źródło RAI NEWS: https://www.rainews.it/dl/rainews/media/coronavirus-La-Giornata-mondiale-della-Poesia-si-celebra-sui-social-aspettando-il-Dantedi-61b1643f-475b-4fa8-b90a-46f5b7825972.html#foto-1)

W porównaniu z tamtą chorobą sprzed prawie 2000 lat, nasz koronawirus COVID-19 nie dokonał jeszcze (i oby tak się nie stało) tak wielkich spustoszeń.. Nawet 2000 ofiar dziennie w okresie jak to dziś określamy peaku pochłaniała zaraza, która pojawiła się w czasach panowania Marka Aureliusza. Uważano ją za karę boską i przyczyniła się, przynajmniej pośrednio do upadku cesarstwa rzymskiego. Jej nazwa pochodzi od dynastii Antoninów panującej w cesarstwie rzymskim przez prawie sto lat, między 96 a 192 r. n.e. Skąd się pojawiła? Została "przywleczona" do Rzymu przez żołnierzy, którzy brali udział w wojnie przeciwko Królestwu Partów. Marek Aureliusz pragnął zrealizować wielkie marzenie swoich poprzedników, aby podbić to państwo na terenie starożytnego Iranu, rządzone przez dynastię Arsacydów. Zwycięski pochód 16 legionów, czyli 200 tysięcy zbrojnych, którzy wkroczyli do Armenii i Mezopotamii paląc i mordując, następnie dotarli na Wyżynę Irańską nagle zatrzymała...czarna ospa. Był rok 165 n.e. "Importowana" przez tak ogromną rzeszę ludzi zaraza rozprzestrzeniła się szybko w całym Imperium i w sumie zebrała ogromne żniwo, bo 30 milionów osób. Trwała aż do 180 r. n.e. W tak krótkim czasie kwitnące Imperium stanęło na krawędzi przepaści.
Zdaniem Richarda Jonesa-Duncana, brytyjskiego historyka specjalizującego się w gospodarce i społeczeństwie starożytnego Rzymu wirus, jaki "dopadł" legionistów Marka Aureliusza mógł przywędrować z Chin. Między 110 a 180 r n.e. w Państwie Środka wybuchło aż sześć epidemii dżumy.
https://www.cambridge.org/core/journals/journal-of-roman-archaeology/article/impact-of-the-antonine-plague/B510B697DB444B274465A50381267380

Ilustracja: obraz Nicolasa Poussin (1594-1665) "Dżuma w Aszdod", Luwr, Paryż.