• Dodatkowe opłaty za niemowlę mogą wynieść 96 złotych w jedną stronę, nawet gdy cena biletu dla osoby dorosłej wynosi 34 złote.
• Większość linii lotniczych oferuje specjalne zniżki na przelot dzieci do 2. roku życia.
• Niektóre linie lotnicze oferują dodatkowy mały bagaż podręczny dla rodziców podróżujących z niemowlętami.
• KAYAK.pl przedstawia przewodnik, który pozwoli rodzicom dobrze przygotować się do podróży z maluchami.

	Ryanair	Wizz Air	LOT	Lufthansa	Norwegian Air Shuttle
Niemowlęta (poniżej 2. roku życia)	96 zł	27 euro za lot w jedną stronę. Jeżeli cena biletu opiekuna  jest niższa niż 27 euro, koszt biletu dla dziecka wynosi jego równowartość	10% wartości taryfy normalnej	10% wartości taryfy normalnej (trasy międzynarodowe) Bezpłatnie (trasy krajowe na terenie Niemiec)	10% wartości taryfy normalnej (trasy międzynarodowe) Bezpłatnie (trasy krajowe na terenie Norwegii)
Dzieci do 12. roku życia	Taryfa normalna	Taryfa normalna	Zniżka w wysokości 25% od wartości taryfy normalnej dla dzieci od 2 do 11 lat	Zniżka w wysokości 25% od wartości taryfy normalnej dla dzieci od 2 do 12 lat (na większości tras)	Zniżka w wysokości 25% od wartości taryfy normalnej dla dzieci od 2 do 12 lat
Młodzież	Taryfa normalna	Taryfa normalna	Taryfa normalna	Taryfa normalna	Taryfa normalna

	Do kiedy kobiety w ciąży mogą latać danymi liniami?	Bagaż
Ryanair	do 36. tygodnia	Bezpłatnie: wózek dziecięcy i jeden z następujących przedmiotów: fotelik samochodowy, podstawka podwyższająca lub łóżeczko turystyczne.
Wizzair	do 34. tygodnia	Bezpłatnie: składany wózek dziecięcy lub mała kołyska
LOT	do 32. tygodnia	Bezpłatnie: składany wózek dziecięcy.
Lufthansa	do 36. tygodnia	Bezpłatnie: fotelik samochodowy, składany wózek lub nosidełko.
Norwegian Air Shuttle	do 4 tygodni przed rozwiązaniem	Bezpłatnie: wózek spacerowy i fotelik samochodowy tylko w bagażu rejestrowanym.

Od 25 października br. będzie można polecieć do Dubaju liniami Eurowings (Lufthansa) od 99,99 euro, do Bangkoku i Phuket od 199,99 euro i na Varadero oraz Punta Cana od 299,99 euro. Podczas konferencji prasowej dla mediów Karl Ulrich Garnadt z Lufthansy wyjaśniał, że „nowe” Eurowings budowane jest na sukcesie koncepcji Germanwings, innowacyjnej taniej linii lotniczej operującej w Niemczech oraz Europie. Teraz ta koncepcja zostaje rozszerzona na loty długodystansowe, oferowane również po konkurencyjnie niskich cenach na pokładzie Airbusa A330-200. Oferta Eurowings została dodatkowo podzielona na trzy segmenty: basic, smart i best. W praktyce oznacza to, że za najniższe ceny polecimy tylko z podręcznym bagażem, bo za większy trzeba już będzie dopłacić. W wersji smart (od 149,99 euro) i best (o 200 euro droższej) można już na pokład wziąć jeden lub dwa bagaże do 23 kg, zjeść, zarezerwować konkretne miejsce na wygodniejszym fotelu z większą przestrzenią na nogi i bez dodatkowych opłat zmienić lub zrezygnować z rezerwacji. Więcej na ten temat w moim artykule w Rzeczpospolitej: www.rp.pl/artykul/705175,1184411-Eurowings-poleci-za-99-euro-do-Dubaju.html

Lufthansa nadal rozszerza swoją siatkę połączeń z Ameryką Południową. Od 16 listopada 2015 r, przewoźnik po raz pierwszy zaoferuje stałe rejsy do Panamy (miasta). Airbus A340-300 Lufthansy będzie latać pięć razy w tygodniu pomiędzy Frankfurtem a gospodarczą metropolią Ameryki Środkowej. LH 484 opuści port przesiadkowy Lufthansy we Frankfurcie o 10.15 rano i wyląduje w Panamie o 16.40 czasu lokalnego, po rejsie trwającym 12 godzin i 25 minut. Powrotny LH 485 wystartuje z miasta Panama wczesnym wieczorem i dotrze do Frankfurtu następnego dnia rano (Źródło: Lufthansa/Solski PR, zdjęcie: zrzut ekranowy: http://www.tocumenpanama.aero/)

Do Wenecji tym razem nie dotarłam. Mimo najszczerszych chęci, czyli załatwienia sobie powrotnego biletu z lotniska Venezia Marco Polo. Sądziłam, że wyruszając rankiem autobusem z Lignano Pineta dojadę spokojnie do celu przed południem, zostawię bagaże w przechowalni i choć przepłynę się vaporetto po Canale Grande, aby zerknąć na ukochaną Bazylikę San Giorgio Maggiore. Nie zawiódł mnie jednak transport publiczny, zaskakująco tani (za jedyne 5,90 euro - przejazd dla backpackersa!) i punktualny, bo autokar przyjechał na miejsce co do minuty. To ja w ostatnim momencie postanowiłam pozostać do południa w hotelu, aby pożegnać się jeszcze z morzem. Czyżbym podświadomie zbierała siły na zapas? Czekało mnie bowiem według wstępnych obliczeń 12 bitych godzin podróży do Polski: trzy w autobusie, trzy kolejne na lotnisku, a potem dwa rejsy z przesiadką we Frankfurcie. W rzeczywistości zamiast jednak stanąć na progu domu po 23, zrobiłam to dopiero 11 godzin później. A wszystko z powodu małego, głupiego pakunku, który ktoś porzucił czy zapomniał na weneckim lotnisku. Już miałam wchodzić do samolotu - przy bramce z napisem Francoforte zapalił się właśnie napis "boarding". Wraz z tłumem innych pasażerów zajęłam miejsce w kolejce - zaraz obok nas uformował się drugi, dłuższy "ogonek" lecących do Neapolu. I... nic. Szklane drzwi prowadzące do rękawów pozostały zamknięte. Tymczasem zauważyłam, że hala zapełnia się znaczną liczbą policjantów, którzy dyskretnie acz w nieco chaotyczny sposób opróżniają jego znaczną część, nakazując zamknięcie kilku butików i baru kawowego. Właśnie ten brak koordynacji działań pomiędzy poszczególnymi mundurowymi mnie zaciekawił. Miałam wrażenie, że chcą coś robić, ale nie bardzo wiedzą co i jak. Znaczna część uformowała rodzaj niespójnego kordonu, oddzielającego pustą i zapełnioną podróżnymi część hali. Policjanci nie sprawiali przy tym wrażenia szczególnie przejętych. Wręcz przeciwnie, panie z panami flirtowały na potęgę, popijano sobie espresso - w tym celu pozwolono wrócić na stanowisko barmanowi i od czasu do czasu rozmawiano przez komórki. Na pytania pasażerów, co się dzieje odpowiedź padała zawsze jedna, bardzo pogodna i zwięzła: Nic! Nasze dwa frankfurcko-neapolitańskie "ogonki" zatem nadal stały: 10, 20 minut, pół godziny. Nikt nie chciał siadać, aby potem nie stracić miejsca w kolejce, a co za tym idzie szansy szybszego zajęcia fotela w samolocie. Po godzinie alarm odwołano, a mój samolot odleciał do Frankfurtu. Niestety, z powodu opóźnienia nie zdążyłam już na kolejny lot, do Warszawy. I tym razem Lufthansa stanęła na wysokości zadania (por. http://italiannawdrodze.blogspot.com/2014/06/przystanek-w-monachium-jak-nie-popisaa.html)  Nie tylko pilot wielokrotnie i w bardzo eleganckiej formie przepraszał pasażerów za opóźnienie, choć nie było w tym żadnej winy niemieckiego przewoźnika. Wyjaśnił też, że jego powodem był ów wspomniany przeze mnie pakunek, w którym, jak podejrzewano początkowo i mylnie, miała znajdować się bomba, a zawierał po prostu czyjeś brudne ciuchy! Na lotnisku we Frankfurcie wraz z innymi pasażerami samolotów, na które nie zdążyli - przebukowano nam loty, a następnie zapewniono nocleg w hotelu oraz dwa posiłki: kolację i śniadanie. Spałam zatem co prawda nie we własnym, ulubionym łóżku, ale w nadzwyczaj muszę przyznać komfortowym, dwuosobowym - choć i trzy by się na nim zmieściły - w InterCityHotel Frankfurt Airport: http://en.intercityhotel.com/Frankfurt/InterCityHotel-Frankfurt-Airport

Należy on do jednej z moich ulubionych grup hotelowych Steigenberger Hotel Group: www.steigenbergerhotelgroup.de i wkrótce opiszę go na stronie Hoteli niebanalnych, bo w pełni na to zasługuje. Tak długo z Italii samolotem jeszcze nie leciałam!

Nieoczekiwany początek podróży: w pięć minut po tym, jak wyłączyłam budzik - zadzwonił telefon. Zbyt zaspana aby odróżnić sygnał o wstrząsającej chyba dla każdego godzinie piątej rano, pomyślałam, że to nadal budzik. Tymczasem dzwonił Marek, kolega-dziennikarz z Krakowa, z którym wraz z grupą innych żurnalistów wybieraliśmy się na press tour do regionu Friuli-Wenecja Julijska. Informacja, jaką przekazał mi w bardzo telegraficznym skrócie, na chwilę mnie sparaliżowała: strajk kontrolerów na lotnisku w Trieście, a więc naszym docelowym. - Co robimy? Lecimy? - pytał. - Naturalnie! - już pozbierałam myśli. Trzeba jechać na lotnisko, przebukować bilety. Na szczęście się udało i to tak dla nas korzystnie, że dzięki późniejszemu odlotowi do Triestu mogliśmy zabawić dłużej w Monachium czyli po prostu pojechać do miasta, a nie tylko, jak zgodnie z poprzednimi planami, tylko wypić kawę w szybkim marszu między jednym a drugim gatem. Zgodnie jednak z międzynarodowymi przepisami Lufthansa, będąc akurat naszym przewoźnikiem na całej trasie, powinna nam zrekompensować blisko siedmiogodzinne opóźnienie. Udaliśmy się zatem do jej stanowisko na lotnisku i tu jaki było nasze zaskoczenie, gdy urzędnik wręczył nam, mętnie zresztą napisaną instrukcję, jakie prawa przysługują pasażerom w przypadku opóźnienia. I odesłał z kwitkiem twierdząc, że możemy ich dochodzić "potem", korespondencyjnie! Nie mieliśmy ochoty się wykłócać, wybierając spacer po stolicy Bawarii. Niesmak jednak pozostał. Niefajnie Lufthanso :(

 

Miłe Panie i Panowie bardzo mili też, jak stoi wyżej napisane – lecę do Włoch. Jutro wsiadam do samolotu i via Monachium docieram na skrzydłach Lufthansy do Triestu. A stamtąd ruszam na podbój terenów przygranicznych ze Słowenią. Zajrzę zresztą i tam, ale część eskapady odbywać się będzie we Włoszech, po tak często opisywanym przeze mnie regionie Friuli-Wenecja Julijska. Zapewne więc czeka nas troszkę przerwy, ale za to po powrocie odrobię zaległości z naddatkiem. Do usłyszenia w poniedziałek! Proszę o mnie nie zapominać! Arriverederci!