"Wsi spokojna, wsi wesoła" - pisał w "Pieśni o sobótce" Jan Kochanowski, mając jednak na myśli ciężką pracę na roli. Teraz wieś coraz częściej kojarzy się "miastowym" z wypoczynkiem. Tu przyjeżdżają do rodziny, ale i tu szukają odpoczynku w gospodarstwach turystycznych. Największą ich ofertę zebrały, trwające do dziś targi Agrotravel w Kielcach. Oto moja relacja, zamieszczona w Rzeczpospolitej: http://www.rp.pl/artykul/706827,1101591-Trzeba-stworzyc-mode-na-turystyke-wiejska.html

Plusy to bardzo bogata oferta krajowa, choć brak kilku dotąd wystawiających się województw (nie znalazłam świętokrzyskiego). Przyznam, że po przewertowaniu propozycji wakacyjnych nad Wisłą nabrałam ochoty na spędzenie urlopu w Polsce: dinozaury nie tylko w Bałtowie, fortyfikacje z Wałem Pomorskim na czele, zamki i pałace, relaks "u wód"... czego tam nie ma! Minus - wątła i jakby troszkę przypadkowa oferta zagraniczna i potworne nagłośnienie, aż bębenki w uszach pękają . I jak zwykle kiepski catering. Na szczęście targi w tym roku poratowały odbywające się równolegle Regionalia. Tu, na tym wielkim kiermaszu (blisko 200 wystawców!) wyrobów tradycyjnych i lokalnych zgromadzono same certyfikowane smakołyki: drożdżowe ciasta łącznie z polską, lepszą wersją włoskiego panettone, nasze wina i nalewki, dżemy i przetwory bardziej konkretne łącznie z rybami w słojach. Dziś warto wybrać się na Marsa, bo rusza oficjalnie sezon na naszym Mazowszu i zostaną zaprezentowane specjalne paszporty dla amatorów wypoczynku w okolicach stolicy. A całą moją relację z targów można przeczytać naturalnie na najlepszym portalu branżowym Turystyka rp.pl Rzeczpospolitej: http://www.rp.pl/artykul/706827,1099618-Targi-Lato-2014-z-przekaska.html   (fot. LawendaPR)

Pamiętam, gdy podjechałam tam po raz pierwszy samochodem, a strzelające w górę na ponad 3000 m n.p.m. szczyty całkowicie skrywała mgła.

Przede mną zaś już otwierały się drzwi do piętrowej chatynki, charakterystycznej dla Trentino malgi czyli dawnego domu-szałasu pasterskiego, gdzie ludzie mieszkali obok swoich zwierzaków. Dziś wiele malg przekształcono w gospodarstwa agroturystyczne, na szczęście nie ingerując w starą architekturę.

Na progu powitała mnie Maria Giovanna – gospodyni Agritur Malga Canali i wprowadziła matczyny gestem do środka.

 

A ja stanęłam urzeczona prostotą tego miejsca, tak z sercem, bezpretensjonalnie urządzonego.

Miałam wrażenie, że po prostu jestem w domu – smakowite zapachy dobiegające z tradycyjnej kuchni na węgiel drażniły moje nozdrza. Wypiłam kubek ciepłego mleka prosto od krowy, przegryzając kanapką z domowego chleba z serem własnej produkcji – zainteresowani mogą wziąć udział w specjalnym pokazie, organizowanym specjalnie dla turystów.

Odwiedziny w toalecie całkowicie mnie zaskoczyły, co pokazuje poniższe zdjęcie. Takiego artystycznego „kibelka” jeszcze nie widziały oczy moje.

 

 

A potem po prostu zasiadłam za długim, drewnianym stołem na ławie i pozwoliłam raczyć się lokalnymi smakołykami, czego wszystkim Miłym Paniom, a i Panom bardzo miłym życzę w związku z nadchodzącym, ciepłym końcem tygodnia. W Italii, Polsce, a może w innej części świata – może być tak samo sympatycznie.

 

Przy okazji zaś pozdrawiam tych wszystkich, którzy z tych odległych niekiedy części globu do mojego bloga sobie zaglądają. Dziękuję i czekam na „interakcje”, komentarze, propozycje tematów, wymianę myśli. Po to tu jestem.