W Dubaju znajdują się aż dwa hotele Kempinski i oba pięciogwiazdkowe. Hotel Kempinski Mall of Emirates ścianę łączy się z jednym z największych centrów handlowych emiratu. Na nakręconym filmiku widać fragment położonej na trzech piętrach Alpen Ski Chalet, suite z widokiem na kryty stok narciarski, będący atrakcją The Mall of Emirates. Można zatem sidzieć sobie na wygodnej kanapie przy kominku i podglądać, jak radzą sobie amatorzy desek, ale i ci śmiałkowie, którzy odważą się stoczyć po zboczu w plastikowej, przezroczystej kuli. Hotel, dawny pałac szejka oferuje olbrzymie przestrzenie. Ta zdająca się nie mieć ograniczeń przestrzeń to wspólny mianownik chyba większości hoteli w emiracie. Zwykły pokój jest już duży, suite mają po kilkaset metrów. Eleganckie wnętrza w stonowanych kolorach ziemi są zarazem funkcjonalnie urządzone tak, że czujemy się jak w domu. Minusem obiektu jest to, że hotel usytuowany przy ruchliwej alei Sheikh Zayed. Dlatego mało szczęśliwy wydaje się pomysłu urządzenia tarasu z basenami od tej strony - z drugiej jest to z kolei niemożliwe ze względu na centrum handlowe. Sam taras, odgrodzony od ulicy zielenią aż kusi leżankami do siesty. Może warto by go wyciszyć?

Chyba każdy kiedyś marzył, aby spędzić noc w zamku, pałacu czy dworze. Takich obiektów jest teraz w Polsce całkiem sporo i ciągle powstają nowe. O niektórych piszę na stronie tego bloga Hotele niebanalne. Natomiast teraz pokusiłam się o artykuł branżowy o tym, jak dają sobie radę właściciele hoteli w obiektach historycznych. Jaki mają na nie pomysł, aby przyciągnąć turystów. Miłej lektury:
http://www.aktualnosciturystyczne.pl/produkt-turystyczny/turystyka-w-zamkach-i-palacach-coraz-intratniejszy-biznes

Na zewnątrz czysty klasycyzm. Dobrze "spatynowany" Pałac Hotel Alexandrinum w Krubkach-Górkach wyglądający na zabytkowy - w istocie liczący zaledwie kilka wiosen.

W błąd co do wieku budynku wprowadza data nad wejściem - 1812, kojarząca się zaraz z Inwokacją do "Pana Tadeusza" i czasami, kiedy Polacy tak bardzo ufali, że dzięki Napoleonowi odzyskają niepodległość.

I park w stylu angielskim otaczającym pałac. Autentyczny, XVIII -wieczny, a więc pod opieką konserwatora zabytków.

Spośród starych drzew wyłaniają się oczka wodne, ale również Świątynia dumania i nieduży łuk triumfalny.

Dwa kamienne lwy, czuwające przy jednej z ławek też są stare. Po wejściu do środka trzeba dać chwilę oczom, aby przyzwyczaić je do zmiany oświetlenia. Najbliżej, po prawej stronie jest lada recepcji - dobrze, że nie trzeba jej szukać po całym parterze, jak to się czasem w hotelach zdarza. Dalej, dyskretnie schowane dwie windy - po prawej i lewej stronie, którymi można się dostać na pierwsze i drugie hotelowe piętro oraz do restauracji, kawiarni i strefy relaksacyjnej z basenem i sauną.

Windą też można zjechać na poziom -1, gdzie nocą bawią się dorośli. I dopiero po paru chwilach, gdy już spojrzenie opuści monumentalne schody wiodące ku górze, ze ścian przyzywa...co za kompletne zaskoczenie... naga postać.


 Kobiety nadspodziewanie obfitych kształtów, która pręży swe ciało bezwstydnie eksponując gigantyczne piersi i wydatną pupę.
Ta "goła baba" to płaskorzeźba jakich w pałacu jest cała mnogość. Panie bez odzienia, wyginające śmiało ciało hulają po ścianach korytarzy, pokoi, nawet basenu.

 Niekiedy murzyńskich kształtów, innym razem bardziej europejskich. Jakbyśmy się znaleźli w pochodzie Dionizosa, pośród grupy bachantek czy jak kto woli menad, z których powoli spadają skóry, gdy oddają się wyuzdanemu tańcowi.

Każda ma burzę włosów na głowie i ciekawe twarze, inspirowane sztuką różnych malarzy. Mnie kilka z nich skojarzyło się z ulubionym Beardsleyem. Im dłużej jednak błądziłam po pałacowych wnętrzach, tym mniej poważnie traktowałam bachanalie na ścianach. Zwłaszcza, że niektóre trąciły ewidentnie zamierzonym kiczem.

Już pojęłam,  że ich pomysłodawca i autor, a zarazem właściciel pałacu, były wiceminister finansów Witold Modzelewski po prostu prowokuje odbiorcę. Robi do niego oko, aby dobrze się bawił, nie gorszył, nie krzywił, nie wydziwiał. Ale zwrócił uwagę na stonowane kolory, gustowne urządzenie pokoi, z których każdy jest nieco inny i ma duszę.

I wsiadł w samochód i pokonał zaledwie 13 km z Warszawy, bo pałac znajduje się w gminie Wołomin, w pobliżu stacji kolejowej w Sulejówku.Niebanalne miejsce, o którym więcej Miłe Panie i Panowie bardzo mili też poczytają w moim tekście w Rzeczpospolitej http://turystyka.rp.pl/artykul/706099,1266931-Alexandrinum--czyli-noc-w-ramionach-bachantki.html?p=1
(zdjęcia własne i Pałac Hotel Alexandrinum)