Piszę raz jeszcze o targu, który mam przyjemność współorganizować. Mercato all'aperto czyli jarmark włoskich produktów regionalnych stanie w lewej pierzei Placu Konstytucji już 30 września. Od 6 rano będziemy się rozpakowywać i montować stoiska. Potem, od 8 rano do 20 wieczorem codziennie aż do 11 października czekamy na Miłe Panie i Panów bardzo miłych. Co oferujemy? Sery krowie, wocze i kozie, mozzarelle oraz inne wyroby mleczarskie, nierzadko po raz pierwszy goszczące nad Wisłą. Naturalnie produkty mięsne - znów nie zabraknie mega-mortadeli,która poprezdnio cieszyła się takim wzięciem (miała chyba z metr długości i co najmniej 50 cm średnicy. Nie zabraknie wszystkich sott'olio i sott'aceto czyli przetworów w occie i oliwie oraz samej oliwy z oliwek palce lizać. A łakomczuchy nie będą się mogłu powstrzymać, aby nie spróbować sycylijskich cannoli (robimy je na miejscu, więc są świeżutkie) posypanych czekoladą i pistacją. Nota bene sama jestem uzalżniona od kremu z pistacji, a zatem wszystkim polecam! Doskonały zarówno do deserów jak i spaghetti! Oprócz stoisk sprzedażowych zorganizujemy też stanowisko restauracyjne, z pysznymi panini i zawsze gorącym spaghetti w wykonaniu jednego z włoskich szefów kuchni rezydujących nad Wisłą. Ci, którzy odwiedzili nas już wiosną, podczas pierwszej edycji targów, pamiętają, jakie wykwintne dania przygotowywał Enzo Saccomani.

Akrobatyczne pokazy z nutką liryki, kompozycje z wędzonych ryb imitujące obrazy, drewniane skrzynki i beczki w roli dekoracji - bez wątpienia impreza z okazji 5-lecia działalności łódzkiego hotelu andel's została zorganizowana z pomysłem.


Co ważne, nie było żadnych wulgarności i kiczu. Wyparła je sztuka na wysokim poziomie.


Ale chyba nie mogłam się dziwić, skoro już andel's jest sztuką samą w sobie.


Pomysłodawców przeobrażenia starej, sypiącej się przędzalni na luksusowy hotel Marek Cieślak, pierwszy wiceprezydent miasta Łodzi trafnie określił mianem "szaleńców Bożych". Bo jak inaczej? A jednak Warimpeksowi, jednej z największych w Europie inwestycyjno-deweloperskiej firmie z Wiednia zaprawionej w bojach na rynku inwestycji hotelarskiej udało się zrealizować to wyzwanie. Rzekłabym koncertowo, choć rzadko kiedy na tych łamach sypię pochwałami (w dalszej części będzie też trochę uszczypliwości). Jestem przekonana, że poza niezbędnym doświadczeniem "zagrała" osobista pasja. Jeden wizjoner, Fritz Jurkowitsch, szef Warimpeksu - doskonale zrozumiał innego wizjonera, Izraela Poznańskiego, przemysłowca, który znalazł tu swoją Ziemię obiecaną i stworzył imperium, stając się jednym z trzech królów bawełny w Łodzi II poł. XIX w. Dziś to imperium jako zrewitalizowana Manufaktura służy miastu jako gigantyczne centrum rozrywkowo- przemysłowe. A jego część stanowi właśnie andel's, hotel, gdzie z całym szacunkiem dla przeszłości i historii zabytkowe wnętrza zrewitalizowano. Pięciolecie działalności było dobrym pretekstem do ich obejrzenia. Miałam tę możliwość, ponieważ zostałam „oddelegowana” przez mojego szefa, Filipa z Rzeczpospolitej, aby wziąć udział w uroczystym jublu. - Staramy się być wyjątkowi, bo budynek jest wyjątkowy, a w jego wnętrzach można zaaranżować w zależności od potrzeb klienta zarówno wybieg dla modelek jak i klub samby czy klatkę lodową – mówiła mi Anna Olszyńska, dyrektor hotelu, dowcipnie określająca się mianem jego „prezydenta”.I rzeczywiście hotel zachwyca nie tylko kapitalnymi rozwiązaniami architektonicznymi, które idealnie współgrają se starymi murami, ale wysokim gatunkiem materiałów, jakie zostały wykorzystane. Zarówno przy remoncie, jak i w wystroju wnętrz. Po pięciu latach nie widać śladu zużycia na meblach czy wykładzinach, co można by zarzucić niejednemu, stołecznemu, wysoko skategoryzowanemu obiektowi. Organizacja przestrzeni w pokojach jest w najmniejszym szczególe przemyślana – gość nie wpada na meble i nie potyka się o własne bagaże, które może wygodnie umieścić tak, aby móc z nich w każdej chwili korzystać (odpowiednie, otwarte nisze w szafach). Bardzo ważne jest też, że można uchylić okna, bo nie każdy toleruje klimatyzację. Ogromnym plusem obiektu jest też to, że dzięki grubym ścianom, ale i zapewne wprowadzonym tu rozwiązaniom projektowym, w pokojach nie słychać hałaśliwej muzyki z imprez organizowanych na terenie obiektu. A bufet śniadaniowy w restauracji Delight zasługuje na 6+ - menu zadowoli klienta na nawet najbardziej wyszukanej diecie, produkty pyszne i świeże, serwis i sztućce najwyższej jakości, a sposób podania wręcz modelowy. Poza tym, a może przede wszystkim gości zewsząd otacza sztuka nowoczesna - nota bene prywatna pasja prezesa Jurkowitscha. Obrazy, grafiki, rzeźby jak Tuwima przy wejściu do wind na parterze, mural w Oskar's barze tworzą prawdziwą galerię w korytarzach i pokojach, składającą się ze 130 dzieł sztuki polskich artystów.

 Nie do końca perfekcyjnie działa natomiast „czynnik ludzki” czyli obsługa za co odpowiada już prowadząca go firma Vienna International Hotelmanagement AG i szefostwo na miejscu. W pokojach dwuosobowych brakowało w łazienkach mydeł i herbaty – były „wydzielone” na jedną osobę. Gdy zgłosiłam to w recepcji powiedziano, że jedno mydło na dwie osoby to w hotelu standard! Całą naszą grupę dziennikarską wylogowano też z pokoi pół godziny przed czasem, więc nie mogliśmy się dostać do środka i trzeba było na nowo ładować karty, co naturalnie na chwilę przed podróżą było nieco stresujące. W spa o 8 rano czyli w chwili otwarcia basenu nie było ani obsługi ani ręczników (nota bene płaszcze kąpielowe, jak się dowiedziałam „przysługują” tylko apartamentom, ale można je dostać na życzenie – ja zgłosiłam taką potrzebę, ale doczekałam się na niego po godzinie zamiast obiecanym „już”). Pracownicy recepcji zresztą niejednokrotnie gubili się informacyjnie – nie wiedzieli, gdzie nasza grupa ma lunch, podawali inne jego pory. Być może należy to złożyć na karb stresu spowodowanego organizacją 5-lecia, jednak pracownicy hotelu tak bardzo „gwiazdkowego” powinni być bardziej „zorganizowani” i świadomi potrzeb klienta. Wracając jednak do plusów – kapiel w basenie, który znajduje się na najwyższym piętrze hotelu, w całkowicie przeszklonej przestrzeni dawnego zbiornika przecipożarowego, wynagrodził mi sporo wcześniejszych niedogodności.

Pływając mogłam podziwiać przez szyby panoramę miasta, które niejedno ma imię. O czym już wkrótce.Polecam też mój artykuł na portalu Turystyka.rp.pl Rzeczpospolitej http://www.rp.pl/artykul/705174,1139213-Lodzki-andel-s-swietuje-pieciolecie.html



 

Metrowej długości mortadela, nadziewane kremem z ricotty oryginalne sycylijskie cannoli, suszone na słońcu Południa pomidory, sery owcze, kozie i krowie, anchois w litrowych słojach i dymiące spaghetti. Miłe Panie i Panowie bardzo mili też - zapraszam na Targ Włoskich Produktów Spożywczych. Rusza już 1 października br. na Placu Konstytucji (numer 4-6 czyli lewa pierzeja placu w kierunku od Centrum). Ci, którzy już go odwiedzili wiosną wiedzą, że na warszawiaków czeka moc kulinarnych atrakcji. Ze słonecznej Italii przyjeżdżają produkty alta qualita' i nie jest to reklama, a prawda najprawdziwsza :) Na każdym stosku zapewniono polską obsługę, więc językowych trudności nie będzie! Działamy do 11 października, w godzinach 8-20. Również w weekendy! Serdecznie zapraszam - ja tam też będę!

Dokładnie dziś mija 205 lat od urodzin naszego, moim zdaniem, największego wieszcza epoki Romantyzmu. Miło zaskoczyło mnie, że "Gigant" z Menlo Parku, jak nazywa Google'a portal finansowy Money.pl uczcił tę bardzo polską przecież rocznicę umieszczając wizerunek poety jako Google Doodle. Wyznać muszę, że mam bardzo osobisty stosunek do Juliusza - nie tylko z tego powodu, że mieszkając na Żoliborzu ulicę jego imienia przemierzam co najmniej raz dziennie - przy niej znajduje się postpeerelowski dom handlowy Merkury, co najmniej trzy dobre piekarnie oraz urocza knajpka Tere Fere, gdzie chętnie pochłaniam naleśniki, gdyż nie lubię ich smażyć sama. Słowackiego przerabiałam siłą rzeczy dwukrotnie w liceum, gdy "oblano" mnie oficjalnie z matmy, a nieoficjalnie za to, że moja matka sprawowała funkcję wiceprzewodniczącej Solidarności w jednym z ministerstw. Był rok 1982 czyli wojna polsko-jaruzelska w rozkwicie. Nota bene obniżono mi wówczas stopnie ze wszystkich przedmiotów łącznie z polskim i po raz pierwszy na cenzurce z języka ojczystego miałam trójkę zamiast piątki. To właśnie Słowacki mi wówczas pomógł - przeczytałam wszystkie jego dzieła z zasobnej, domowej biblioteki, liczącej kilka tysięcy tomów - u mnie w domu na lekturze spędzało się zawsze długie godziny. Doznawałam niemal mistycznych uniesień zagłębiając się w "Króla Ducha". Poznanie ks.Jerzego Popiełuszki też pomogło rozsmakować się w utworach romantyków - skupionej wokół niego młodziezy wyznaczył bowiem sprytne z punktu widzenia edukacyjnego zadanie -  wybór poezji na Msze św. za Ojczyznę, odbywające się w ostatnie niedziele miesiąca. Słowacki zawsze pozostanie dla mnie niedościgłym mistrzem Słowa, którego wartość, brzmienie i właśnie, smak tak się obecnie zdeprecjonowały.