Mam nadzieję, że nie jesteście tak przejedzeni po Świętach, aby tematyka tego tekstu was zniechęciła.
Kojarzonego z USA smakołyku wcale nie wymyślono za oceanem, podobnie jak fast-foodów. Oba istniały już i cieszyły dużą popularnością w starożytnym  imperium rzymskim. Tak twierdzi prof. Rosemary L.Moore wykładowczyni literatury i historii starożytnej Grecji i Rzymu na Uniwersytecie Iowa w artykule opublikowanym w styczniu br. w Daily Mail.
https://www.dailymail.co.uk/sciencetech/article-7925927/Ancient-Roman-cookbook-lists-recipe-burger-includes-salty-fish-sauce.html
 Wśród 468 przepisów spisanych przez amatora dobrej kuchni i sybarytę Marka Gawiusza zwanego Apicjuszem w księdze "O sztuce kulinarnej" z czasów Augusta i Tyberiusza znajduje się ten na isicia omentata. Jest to okrągły kotlecik z mielonego mięsa wołowego doprawiony owocami jałowca, orzeszkami pinii, winem i garum, popularnym, słonym sosem rybnym. Apicjusz radził, aby tak przyrządzone mięso podawać go w okrągłym pieczywie nasączonym białym winem.


Z kolei poprzedniczkami fast-foodów i restauracji były Thermopolium, czyli dosłownie 'miejsce, gdzie sprzedawane jest (coś) ciepłego'. Sprzedawano w nich gotowe potrawy na wynos.


Zazwyczaj korzystali z nich ubodzy lub osoby nie mogące pozwolić sobie na własne kuchnie bądź gladiatorzy. Thermopolia zachowały się w Herkulanum i Pompejach. Wyróżniały je umieszczone na froncie pomieszczenia lady z okrągłymi otworami, w których trzymano gliniane wazy zawierające suchy pokarm (np orzechy).


Same lady wyłożone były wzorzystymi, kolorowymi marmurami bądź ich imitacją, a ściany lokali pokrywały barwne freski, co widzicie na moich zdjęciach z Pompejów. Oba pochodzą z Thermopolium należącego do niejakiego Vetutiusa Placidusa.

To było niedługo po moim egzaminie pilockim zdanym po kursach organizowanych przez Logostour. Aby zaprawić się w bojach, podejmowałam się wyjazdów nie tylko do Włoch, ale też Hiszpanii. Wtedy jeszcze mówiłam w języku Cervantesa (odbyłam kilkumiesięczne kursy), dziś już nic nie pamiętam. W każdym razie sporo jeździłam do Katalonii. To były autokarówki. Szczerze mówiąc masakryczne, bo jechało się longiem z Polski na Costa Brava. I trzeba było sprawić, aby się ludzie, zamknięci w wozie na długi godziny, bez noclegu nie nudzili się, ale też ze zmęczenia nie "skoczyli sobie do gardeł". Szczególnie pamiętam jedną wycieczkę, bo na początku jej skład wzbudził mój niepokój. Otóż na pokładzie miałam sporo pań w wieku dla mnie wówczas starszym (a miały chyba po czterdziestce), bo ja byłam "siksą". Większość z nich była dosyć korpulentnej budowy, więc po pierwsze było im niewygodnie, a poza tym się bałam, czy nie pojawią się problemy z żylakami. Nie tylko więc puszczaliśmy na potęgę filmy w autokarze, ale regularnie robiliśmy takie ćwiczenia na siedząco (krążenia stóp, maszerowanie w miejscu itd), no i raczyłam panie opowieściami, co nas czeka u celu podróży. Jakoś dosyć często wracał temat ciast, jakie serwowała cukiernia w pobliżu naszego hotelu. Odkryłam ją podczas poprzedniego pobytu, a że wtedy byłam wiotka jak trzcina, to nawet dwa kawały tortu z kremem i galaretką nie wpływały ujemnie na moją sylwetkę. Te torty były obłędne, na biszkopcie, ze wspomnianymi galaretkami, owocami i kremami, ale tak lekkimi, puszystymi, smakowitymi, że tego się nie da wprost opisać. Gdy dojechaliśmy wreszcie na miejsce i zaprosiłam moich wycieczkowiczów, aby z bagażami przeszli do holu, gdzie mieliśmy wszyscy zameldować się i dostać klucze, jedna z pań poprosiła: "Pani Aneczko, żadne mycia, rozpakowywania, my tylko rzucimy bagaż i chcemy iść na te torty". Pomaszerowała ze mną wtedy zgodnie cała, 44-osobowa grupa.

Pomimo, że ItaliAnna przede wszystkim buszuje po Włoszech, to nierzadko odwiedza też inne kraje. Dziś znów wybieram się do ulubionych sąsiadów. Naturalnie on-line, bo tylko tak można w czasie pandemii.

Panoramiczne zdjęcia zamków, zabytków UNESCO czy atrakcji przyrodniczych są dostępne na stronie https://www.virtualtravel.cz/ceska-republika (Źródło: Czechtourism)

Miałam to szczęście, że jako dziennikarka relacjonowałam dla polskich mediów trzy ostatnie Podróże Apostolskie naszego papieża do kraju, współpracując jednocześnie z Włoską Agencją Prasową "ANSA". Towarzyszyłam mu też, w najbliższej świcie żurnalistów, Volo Papale na Ukrainie, pojechałam za Nim do Ziemi Świętej i do Indii, uczestniczyłam w historycznej wizycie Jana Pawła II na Kubie.


 W tym czasie napisałam setki artykułów, przeprowadziłam też wywiady z najwybitniejszymi watykanistami i osobistościami włoskiego życia politycznego albo miałam możliwość ich tłumaczenia dla naszych gazet. Oto linki do trzech, moim zdaniem bardzo ciekawych publikacji:
https://wiadomosci.onet.pl/religia/papiez-nie-przejmowal-sie-krytyka/l0qqv2
https://www.tysol.pl/kopia/a5811-Franco-Pisano-o-Janie-Pawle-II-dla-TS-Potrafil-zartowac-dowcipnie-odpowiadac-ale-tez-i-wzruszac
https://papiez.wiara.pl/doc/372183.Wlochy-KGB-probowalo-szantazowac-papieza