Toskanię można zwiedzać na rozmaite sposoby. Jednak chyba żaden z nich nie pozwoli odkryć lepiej uroków regionu niż wyprawa rowerem. Dzięki dwóm kółkom dotrzemy nie tylko do największych atrakcji, ale też poznamy swojskie i prawdziwe oblicze sielskiej Toskanii. Ułatwi to nam dobrze przygotowana i gęsta siatka szlaków. Cyklostrada Słońca liczy 3 tys. km i biegnie przez cały Półwysep Apeniński – od alpejskiej przełęczy Brenner (Passo del Brennero) na północy do Sycylii na południu. Stanowi część europejskiej trasy EuroVelo7 prowadzącej z norweskiego Przylądka Północnego (Nordkapp) na Maltę. Fragment Cyklostrady Słońca (Ciclovia del Sole, https://cicloviadelsole.it/en/home-2/), o której mowa, przecina również Toskanię. Prowadzi na jej obszarze od doliny Limentra, biorącej nazwę od dwóch apenińskich strumieni – Limentra di Sambuca lub Limentra occidentale oraz Limentra di Treppio albo Limentra orientale, polecanych miłośnikom raftingu, ze sporym odcinkiem przebiegającym wzdłuż Arno, zabytkową Florencją, gdzie opiera się w dużej części na systemie miejskich ścieżek rowerowych, a potem aż do bram Arezzo, przez całą dolinę Chiana. Opuszcza w końcu Toskanię w pobliżu Chiusi. To wyśmienita okazja do poznania m.in. miasta Medyceuszy, zarówno w tradycyjny sposób, wędrując ich śladami z przewodnikiem, jak i niebanalny. Otóż w tym roku jedna z lokalnych firm turystycznych oferuje rafting na Arno, rzece przecinającej Florencję, w trakcie którego wysłuchamy opowieści o historii miasta oraz wzniesiemy toast pod Ponte Vecchio (Starym Mostem), znanym jako most Złotników. Warto zahaczyć przy okazji o Arezzo. Miasto założone przez Etrusków, w średniowieczu toczące boje z Florencją, dziś pokazuje prawdziwie renesansowe oblicze. Jego główny rynek, słusznie zwany ze względu na znaczną przestrzeń Piazza Grande, czyli Wielkim Placem, opada ku południowi, co może nam się kojarzyć z polskim Sandomierzem. Niezmiernie ciekawe jest to, że wznosi się przy nim romański Kościół Santa Maria della Pieve odwrócony jest do niego… tyłem, tzn. widać jego absydę, podczas gdy wejście mieści się z drugiej strony. Dodatkowo skos placu powoduje mylne wrażenie, że świątynia stoi krzywo. Dwa razy do roku, w czerwcu i wrześniu, na Piazza Grande odbywa się Giostra del Saracino – widowiskowa rekonstrukcja średniowiecznego turnieju, podczas którego jeźdźcy przebrani za rycerzy walczą o złotą lancę https://giostradelsaracinoarezzo.it/en/ Więcej w najnowszym magazynie ALL INCLUSIVE, który za darmo możecie pobrać pod tym linkiem: https://www.all-inclusive.com.pl/najnowszy-numer/ Zdjęcia (własne, oprócz giostry z Arezzo - FB Giostra di Saraceno)

Przeczytajcie ją w najnowszym numerze świetnego magazynu o podróżach All Inclusive na stronach 134-144:  https://issuu.com/allinclusive2011/docs/all_44_01-2020_issuu



Ten numer pisma ukazuje się w wyjątkowym, bardzo trudnym czasie ogólnoświatowej pandemii koronawirusa, która dziesiątkuje ludzi i całe branże, w tym tak drogą nam turystykę. Oto, co pisze w słowie wstępnym nasz Redaktor naczelny, Michał Domański:

"Niestety, ostatnio, m.in. w następstwie pandemii koronawirusa, upadło już wiele znanych czasopism, jak choćby „Wprost”, „Podróże”, „Żagle”, „Logo” czy „Avanti”. Aktualna sytuacja jest niezmiernie ciężka i dla naszego drukowanego magazynu, ale – jak widać – udało się nam przetrwać. Nie poddajemy się, walczymy dalej i chcemy się rozwijać, w tym na arenie międzynarodowej, załączając do kolejnego, jesienno-zimowego wydania „All Inclusive” specjalny suplement „Hiszpania de Luxe”. A wszystko to dzięki temu, że stanowimy wyjątkowy w Polsce luksusowy tytuł turystyczno-podróżniczy, tworzony z wielką pasją od samego początku, czyli od września 2006 r., bardzo dokładnie, rzetelnie i uczciwie, ukazujący się w tysiącach egzemplarzy, wysyłanych imiennie do naszych drogich i piastujących ważne stanowiska Czytelników, a co najważniejsze – bez żadnych kosztów z ich strony."

To tylko fragment większej całości, do którego przeczytania bardzo Was wszystkich namawiam:
http://www.all-inclusive.com.pl/
Czytajcie moje teksty, czytajcie All Inclusive, wspierajcie nasze pismo, bo każde kliknięcie, każda lektura jest dla nas na wagę złota :)

A na koniec kilka widoczków z Toskanii. Zgadnijcie, gdzie zrobiłam te zdjęcia i napiszcie. Czekam!

Przed niecałym miesiącem byłam w Lukce. Po raz czwarty zresztą i jeśli jest to jeszcze możliwe, bardziej zakochałam się w tym toskańskim mieście tak niesłusznie pomijanym przez polskich turystów, bo rzadko obecnym w programach naszych biur podróży. Opisywałam je Wam już w odcinkach, w poprzednich postach - teraz wyliczam (prawie) wszystkie jego atrakcje. Powiedzcie sami, czy Was nie zachęciłam?

1. Mura di Lucca - doskonale zachowane do naszych czasów fortyfikacje, opasujące całe stare miasto. Mnie kojarzą się z tymi zrekonstruowanymi zrewitalizowanymi w Zamościu. Koroną murów można obejść całą dawną część Lukki. To świetne tereny spacerowe - żwirowa alejka okolona drzewami sprzyja rowerowej przejażdżce, a liczne ławeczki - kontemplacji krajobrazów. Nocą, o pełni księżyca można spotkać ducha krzyczącej damy w pędzącej, płonącej karecie, o czym pisze tutaj: http://italiannawdrodze.blogspot.com/2019/12/mury-lukki-wypocznij-w-parku-i-spotkaj.html

2. Piazza dell'Anfiteatro, czyli plac zbudowany na planie antycznego amfiteatru rzymskiego. Fragmenty dawnej konstrukcji widoczne są jeszcze widoczne w fasadach kilku domów na zewnętrznej osi. Przy okazji zwróćcie uwagę na Obraz Madonny z torebką od Gucciego, jak dowcipnie określają wizerunek Matki Boskiej Szkapleżnej miejscowe przewodniczki. Rzeczywiście, Matka Boga zdaje się trzymać w dłoni, nieco nonszalancko elegancki wyrób czołowego, włoskiego stylisty. Jednocześnie ma też bose stopy!




3. Duomo di Lucca - katedra p.w. św. Marcina z dwoma bezcennymi zabytkami: Volto Santo (krucyfiksem wg legendy wyrzeźbionym przez samego Nikodema, który utrwalił w nim prawdziwe rysy Chrystusa) oraz Monumento Funebre di Ilaria del Carretto (sarkofag zmarłej w połogu młodziutkiej żony władcy Lukki Paola Guinigi wykonany z białego marmuru - wybitny rzeźbiarz epoki Jacopo della Quercia przedstawił w nim postać młodziutkiej kobiety pogrążonej w wiecznym śnie).





4. Torre Guinigi i Torre delle Ore - choć w średniowieczu w Lukkę zdobiło aż 250 wież, które jako case-torri, ufortyfikowane domostwa miały strzec ich mieszkańców przed atakami wrogów, do dziś przetrwały tylko dwie. Jedna to dominująca nad miastem i widoczna z wielu jego punktów 45-m Wieża Guinigi z charakterystycznymi, rozłożystymi koronami wiecznie zielonych dębów korkowych rosnących na szczycie. Można ją zdobyć pokonując 230 stopni i lęk wysokości (o ile się da, bo górna część schodów biegnie po wewnętrznej ścianie wieży, a pośrodku jest wielometrowa przepaść!). Wieża Zegarowa to miejsce dla amatorów  poznawania wszelkich mechanizmów - ten z 1754 r., wykonany przez lokalnych zegarmistrzów działa do dziś i można mu się przejrzeć z bliska po pokonaniu 207 schodów.


5. Chiesa di San Frediano - w kościele p.w. św. Frygidiana, jednym z najstarszych miejsc kultu w Lukce znajduje się szklany sarkofag ze szczątkami doczesnymi św. Zyty - dziewicy, urodzonej i zmarłej w Lukce w XIII w., patronki służących (taką pracę wykonywała) i młodych kobiet. Zarówno za życia, jak i po śmierci przypisywano jej liczne cuda.

6. Chiesa di San Michele in Foro - 4-metrowej wysokości, marmurową fasadę zdobi postać patrona świątyni św. Michała Archanioła zabijającego smoka. Ponoć prawą dłoń figury zdobi diament, którego blask widoczny jest nocą, gdy kościół jest podświetlony. Ja go nie dostrzegłam, ale może jestem Tomaszem? W środku m.in. sarkofag z doczesnymi szczątkami S. Davino Armeno - nieco straszny i wspaniała, majolikowa płaskorzeźba Madonny z Dzieciątkiem Luki dell Robbia. Na niej Matka Boska sama wydaje się być jeszcze dziewczynką:





7. Domus Romana - prywatne muzeum na miejscu dawnego domu rzymskiego. Tu, pośród archeologicznych wykopalisk możecie zjeść kolację, jaką spożywali mieszkańcy Imperium 2000 lat temu! Sos miętowy na przystawkę - palce lizać! Przepis podaję tutaj:
https://www.blogger.com/blogger.g?blogID=2345552342413743344#editor/target=post;postID=8857419731296250972;onPublishedMenu=allposts;onClosedMenu=allposts;postNum=5;src=postname Natomiast więcej o samym obiekcie przeczytacie tutaj:
 http://italiannawdrodze.blogspot.com/2019/12/od-nasionka-do-odkrycia-domu-sprzed.html



8. Via Fillungo i Via San Paolino to najlepsze ulice na zakupy. Lukka to bogate miasto, gdzie na witrynach wygrywa jeszcze z chińskim badziewiem prawdziwa, alta moda: ubrania z dobrej jakości materiałów i świetnie uszyte, eleganckie buty ze skóry i torebki kupimy właśnie tutaj. Historycznie obie ulice poprowadzone są dawnymi "torami" rzymskich decumano.

9. Piazza Napoleone - elegancki plac w Lukce otoczony platanami. Miejsce częstych mercato.

10. Puccini Museum - muzeum w dimu rodzinnym Giacomo Pucciniego, wybitnego włoskiego kompozytora, twórcy dziesięciu oper , w tym: Madame Buttrefly, Toski i Cygarnerii oraz Turandot. Przeczytajcie mój post poświęcony muzeum. Wstęp tylko 7 euro, zniżki dla rodzin, dzieciaki nie płacą:  http://italiannawdrodze.blogspot.com/2019/12/puccini-kocha-muzyke-szybkie-samochody.html




A co i gdzie zjeść w Lukce? Polecam "na bogato":



Polecam restaurację Gli Orti z gwiazdką Michelina - wkrótce więcej o niej napiszę i podam ceny.


Na koniec zagadka - na zdjęciu otwierającym posta lew liże mnie po głowie. Tego miejsca w Lukce celowo nie opisałam, a bardzo warto je zobaczyć. Kto zgadnie, o czym mówię?

Przy okazji polecam mój tekst o aktywnym zwiedzaniu Włoch, w tym Lukki w najnowszym numerze luksusowego magazynu o podróżach ALL INCLISIVE: https://issuu.com/allinclusive2011/docs/all_43_03-2019_issuu?fbclid=IwAR1sgrlpcpTsHKRGQ8YQal9xdH8am9G9kJoQxuzXmzQGtBdmWO9lSGj3zMw